İçeriğe geç

Sayfa 47

Bölüm 1 · 1 dk okuma

Sayfa 47

Bölüm 1

Sayfa 47

İkinci el kitapların bir kokusu vardır. Yeni kitaplar gibi temiz değil. Daha eski, daha yorgun… sanki senden önce başkalarının hayatına dokunmuş gibi. O gün aslında o dükkâna girmeyi planlamıyordum. Ama vitrine baktığımda, en altta duran o kitabı gördüm. Kapağı solmuştu. Köşeleri yıpranmıştı. Kim bilir kaç kişi okumuştu. Elime aldığımda, nedenini bilmediğim bir his geçti içimden. Sanki bu kitap beni bekliyordu. Saçma olduğunu düşündüm. Yine de satın aldım. O gece, odamda yatağıma uzandım ve kitabı açtım. Sayfaları yavaşça çevirdim. Ve 47. sayfaya geldiğimde… İçinden küçük bir kağıt düştü. Kalbim aniden hızlandı. Kağıdı titreyen parmaklarımla açtım. Üzerinde, siyah kalemle yazılmış tek bir cümle vardı: “Umarım bu sayfayı bulan kişi, kendini yalnız hissetmiyordur.” Nefesim durdu. Çünkü o an… Tam olarak yalnız hissediyordum. Ben ikinci el kitaplara bayılırdım. Çünkü içlerinde bir yaşanmışlık bulunurdu. Numaralar, notlar ya da bazen fotoğraflar… Ama daha önce hiç böyle bir not görmemiştim. Normalde notlarda hep kitapla alakalı şeyler yazardı ve bu yazı cidden çok garip gelmişti. Sayfayı çevirdim ve tekrar bir not düştü. Elime alıp açtığımda şöyle yazıyordu: “Yalnız hissediyorsan ara.” Altında bir numara vardı. İçimden, “Tabii ki aramayacağım. Saçmalık,” dedim. Ama bir yandan da cidden çok merak ediyordum. Ve yalnızdım. Dayanamadım. Ve bir salaklık yapıp aradım. Çaldı… Çaldı… Çaldı… Ama açmadı. Tam kapatacakken telefon açıldı. “Alo.” Bir erkek sesiydi. Sessiz kalamazdım. “Alo… merhaba,” diye cevap verdim. Normalde çok da sosyal bir insan değildim. Ama aramıştım bir kere. Konuşacaktım. Telefondan kısa bir nefes sesi geldi. Ardından: “Merhaba… siz kimsiniz?” Derin bir nefes verdim. Çünkü heyecanlanmıştım. “Yalnız biri,” diye cevap verdim. Hafifçe güldü. “Demek o kitabı benden sonra alan sizsiniz. Çok şanslıyım… çünkü tam da yalnızlıktan boğulacak gibiydim. Ve siz aradınız.” Sesi ne çok kalındı ne de inceydi. Tam ortasında, sakin bir sesti. “Tanışalım o zaman,” dedim. Hiç beklemeden cevap verdi: “Tanışalım.” Ve her şey… o anda başladı.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.