"Ona ne yaptınız dedim!"
Yankı yerdeki kızı kucaklarken efendilere haykırıyordu sirtinda beliren kanatları alevlenirken cildi siyah izlerle lekeleniyordu. Efendilerin bile çekindiği güç açığa çıkmış yetmemiş gibi bir yenisi üzerine eklenmek üzereydi Yankı bir Lavinya'ya bir efendilere bakıyordu. Baş iblis oturduğu tahtta ayaklanarak baktı ona ayni şeyi baş melekte yaptığında Yankı kontrolü ele alamıyordu artık. Baş iblis konuştu
" Sakin ol evlat kendini dizginle o iyi sadec-"
"Sadece ne, eğer ona bisey olursa ozaman değil siz tüm kainat birleşse öfkemi dindiremezsiniz!"
Yankı kkontrolü kaybettiğini fark ettiğinde artık kendini zor tutuyordu. O sırada konustu baş melek
" Yankı dinle sonra istediğin kadar ofkelenebilirsin. O iyi olacak ama onların yerine siz geçmişsiniz ve bununlada bitmiyor, oda senin gibi siz ikinizin yaradılışı aynı oda senin gibi bir melez bak Yankı görevin zor ve gücün kontrol edilemez ama onun sana ihtiyacı olacak. Kader size zor yazılmış ve inan bana ben bile bunu değiştiremedim "
" Neyden bahsediyorsunuz siz!"
"Yankı siz onların yerine geçtiniz o zemheri sen ise..."
"Yeter!"
Yankı kucağında tuttuğu Lavinya'ya baktı endişeyle o bunu taşıyamayavak kadar narindi ve bu onun için çok tehlikeliydi Yankı ne yapacağını bilmiyordu çaresizce tüm heybetiyle çırptı kanatlarını v yükseldi göğe ardından yeryüzüne doğru alçaldı eve girdi ve Lavinya'yı yatağına yatırdı üzerini örttü.Gücü göğsünü delip kaçacak kadar güçlüydü bunu kendisi de biliyordu ki Lavinya da öğrenmişti şimdi uyanacak kadar kendine gelmesini beklemek zorundaydı.
Yankı öylece odada volta atıyor güçleri onu bir alev topuna çevirirken o öylece kendini kontrol etmeye çalışıyordu.Lavinya tam bir gündür uyuyordu ve uyanmamıştı.Her nasıl olduysa gücü ona zarar vermişti vicudu toplanamamıltı.Yankı artık onun için endişelenmeye başladığında yanına uzanmış ruhunu onun rüyalarına girmek üzere bedeninden ayırmıştı.Karanlık bir boşlukta öylece duruyordu bomboş ve karanlık uçsuz bucaksız bir yerdi burası ileride parıldayan bir cisim fark ettiğinde durdu Yankı o ışık kaynağı Lavinya'ydı.O karnlıkta patlıyor yolu aydınlatıyordu.Yankı etrafta deli gibi koşup onu aramayı burakmış şimdi ona yönelmişti onu bulmuştu.
"Lavinya!"
"Yankı geldin!"
Yankı ona doğru adımlarını hızlandırdığında Lavinyafa ona koşuyordu ikidide bir birine geliyordu taki Lavinya Yankı'nın boynuna atlayıp sarsılarak ağlayana dek
"Yankı!"
"Lavinya,buldum seni..."
"Çok korktum çok korkuyorum Yankı uyanamıyorum"
"Halledicez sakinlel tamammı halledicez bana güven"
Bunu söylerken etrafına bakınıyor bir yandanda Lavinyayı sarıp onu sakinleştirmeye çalışıyordu.