İçeriğe geç

SAYAÇ

Bölüm 1 · 4 dk okuma

SAYAÇ

Bölüm 1

HAYAT

SAYE AREL

ben saye arel 17 yaşındayım hem okuyup hem çalışıyorum bir kardeşim var defne umursamaz biri ama vicdanlı merhametli biri

Sabah 07:00 uyandım yüzümü yıkadım annemgiller uyuyodu

Kıyafetimi giydim kahvaltı yapmadan çıktım okula gidiyodum kullaklığımı taktım yürüyodum

Sezen aksunun Şarkısı çaldı

Bir gün dönüp bakınca düşler

İçmiş olursa yudum yudum yudum yıllarını

Ağla, ağla Firuze ağla

Anlat bir zaman ne dayanılmaz güzellikte olduğunu

Kıskanır rengini baharda yeşiller

Sevda büyüsü gibisin sen Firuze

Saye kendini iyice kaptırmıştı fark etmeden mırıldanmaya başladı

Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu

Üzüm buğusu gibisin sen Firuze

Kıskanır rengini baharda yeşiller

Sevda büyüsü gibisin sen Firuze

Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu

Üzüm buğusu gibisin sen Firuze

Saye: vayyy be sezen abla baya güzel haaa

Duru bir su gibi, bazen volkan gibi

Bazen bir deli rüzgar gibi

Gözlerinde telaş, yıllar sence yavaş

Acelen ne bekle Firuze

Dedi şarkı

Otobüs geldi tam binecekken okul grubuna mesaj geldi

'sevgili öğrencilerimiz ve öğretmenlerimiz bu gün okul ani bir tadilat sorunu yüzden kapalı olacaktır iyi günler"

Sayenin yüzü güldü ama işe gitmesi gerekiyodu kafenin olduğu yere gitti

İçerde baran ve emirhan vardı,irem Eylül ve melis okuldaydılar

Baran: saye sen okulda olman gerekmiyomuydu

Saye:(kafe önlüğünü giyerken) okulda tadilat varmış tatil yaptılar

Baran: iyi valla bize niye denk gelmiyo böyle tatiller

Emirhan:(mutfaktan seslenir) sen dün de işe geç geldin tatil istiyosan önce çalış

Baran:(mutfağa bakar) abi ben daha güne başlamadım

Emirhan: başlamadın ama konuşmaya başladın

Saye:(gülümser) daha saat kaç oldu Baran

Baran: daha sabah

Saye: aynen işte sen şimdiden başladın

Baran: neye başladım

Saye: boş yapmaya

Baran:(tezgaha yaslanır) benim yeteneğim o

Saye: farkındayız

Emirhan:(önündeki tabağı bırakır) Saye sen kahvaltı yaptın mı

Saye: yok

Emirhan: yine mi

Saye: geç kaldım

Emirhan: beş dakika erken kalksan ölür müsün

Saye: ölmem ama uyanmam

Baran:(gülmeye başlar) mantıklı

Emirhan: sen sus

Baran: niye

Emirhan: çünkü senin mantıkla işimiz çok

Saye:(tezgâha geçer) bugün okul yok diye seviniyodum işe geldim

Baran: hayat sana bir şey anlatmaya çalışıyor

Saye: ne anlatıyor

Baran: kaçış yok

Saye:(Baran'a bakar) senin de kaçışın yok ama

Baran: ben zaten buranın demirbaşıyım

Emirhan: demirbaş değil masraf

Saye:(gülmeye başlar)

Baran: abi bugün herkes üstüme geliyor

Emirhan: daha sabah

Kafeye 3 adam girdi baran barista olduğu için kahve yapıyodu

Emirhan abi ise arka tarafta sütlaç yapıyodu

3 müsteşterinin yanına gittim

Saye: hoş geldiniz efendim ne alırdınız

Kuzey: ben bir çay alayım

Emirhan: bende

Aras: bende aynısı

Saye: başka bir isteğiniz ?

Kuzey: yok bacım

Saye notu aldı, arkasını dönüp tezgâha geçti.

Saye: Bacım ne ya…

Kuzey birkaç saniye sustu.

Ege: ( ege, Kuzeye baktı) bacım mı?

Kuzey: ne var

Aras: hiç

Ege: yok devam et

Kuzey: neye devam edeyim

Ege: bacım demeye

Kuzey: Ne diyeyim

Aras: bilmiyorum Hanımefendi falan

Kuzey: cay istedik sadece

Ege: Evet fark ettik

Kuzey: Ne fark ettiniz

Aras: hiçbir şey

Ege: ( sayeye doğru bakıp sonra Kuzeye döndü )kız da duydu

Kuzey: Ne duymuş

Ege: Bacım dediğini

Kuzey: Ee

Aras: suratından memnun kalmadığı belli

Kuzey arkasını dönüp Sayeye baktı saye tezgâhta bardaklarla uğraşıyordu ama belli ki duyuyordu.

Kuzey: Abartıyorsunuz

Ege: yok canım

Aras: biz bir şey demedik.

Ege: ama sen de biraz dikkat et

Kuzey: Neye

Ege: hitaplarına

Kuzey: Niye

Ege: sonra başına iş açılır

Kuzey: ne işi

Aras: ( çay kaşığını masaya bıraktı) boş ver

Kuzey: Siz bugün çok garipsiniz

Ege: Bugün mü

Aras: haklı

Kuzey: İkiniz de susun

Ege: tamam teğmenim

Aras: bacım

Kuzey: aras

Aras: ne

Kuzey: Bir daha deme

Aras: niye Güzel kelime

Ege gülmemek için başını önüne eğdi.

Kuzey: Siz ikiniz gerçekten çekilmiyorsunuz

Ege: abartıyosunuz

Saye çayları getirdi

Saye: (çayları bırakırken) Çaylarınız

Ege: Teşekkürler

Kuzey: Sağ ol bacım

Saye: ...

Kuzey: Ne

Saye: Yok bir şey

Ege: (başını öne eğdi)

Aras: (gülmemeye çalışıyodu)

Saye hiçbir şey demeden döner gider tezgaha baran kahve yapıyordu büyük bir özgüvenle

Baran:(gülmemeye çalışarak) bacım dedi sana

Saye:(sarı bezle tezgahı silerken) başlama

Baran: Ben daha bir şey demedim

Saye: Yüzünden belli

Baran: Adam sana bacım dedi

Saye: Evet

Baran: Ben olsam—

Saye: Sen hiç olma

Emirhan:(mutfaktan seslendi ) Baran çalış

Baran: Abi ben sadece—

Emirhan: Çalış

Baran: Tamam

3 saniye sonra

Baran: sana gerçekten bacım dedi

Saye: la havlee

Baran: tamam tamam

Aradan yarım saat geçti sonunda bacım diyen adam ve arkadaşları kalktı kuzey hesabı öderken konuştu

Kuzey: Kolay ge

lsin

Saye: Sağ olun

Kuzey: (bir an durur) Bu arada...

Saye: Efendim

Kuzey: Az önceki için

Saye: Hangisi

Kuzey: Bacım meselesi

Saye: Sorun değil

Kuzey: İyi

Ege: ( dışarıdan) TEĞMENİM GELİYOR MUSUNUZ?

Kuzey: Geliyorum lan

Saye hafifçe güler

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.