Dizlerimi kendime çektim ve başımı yaslayıp gözlerimi kapattım. Burada saklanmak bana her şeyi unutturuyordu karanlığı bile. Yine gördüğüm anlamsız rüyalardan sonra haftasonuna iğrenç bir giriş yapmıştım arkadaşım Beth babasını ziyarete gittiği için onunla da konuşamıyorum çünkü babası telefonun onu ele geçireceğini falan düşünüyor. Ama her şeye rağmen burada olmak yeni açan çiçeklerin kokusu beni mest ederken esen ılık rüzgarı vücudumun her noktasında hissetmek bana iyi geliyordu. Kulaklıklarımda çalan şarkı değiştiğinde yüzüme büyük bir gülümseme yayıldı. Ömrümün sonuna kadar burada kalabileceğimi düşündüğüm sırada şarkıyı bile bastıran yüksek sesi duydum ne olduğunu anlamaya çalışırken kulaklıklarımı çıkarıp ayağa kalktım. Ağaçların sıklaştığı yere doğru yürüdüm birinin sesini duyuyordum kelimeler arasında seçebildiğim çok ağır küfürler de vardı.
"Tanrım biri beni kurtarsın kimse yok mu!? O sürtüğü yakalarsam kaynaklarını sökeceğim."
Adımlarımı sesin geldiği yere doğru yönlendirdim ve yaklaşık 2 metrelik belki daha fazla bir çukurun içine düşen kişiyi gördüm. Sheldon, okulumuzun basket takımı kaptanı elbette onu tanıyorum ama o beni tanımıyor okulda görünmez değilim hatta fazla göze batıyorum ancak Sheldon'ın dikkatini çeken kızlardan değilim. Sheldon sadece güzel fizikli kızları tanır. Çukura doğru yaklaşıp dizlerimin üzerine çöktüm ancak bir aptal buraya düşerdi ama o bana umutlu gözlerle bakarken gerizekalı mısın buraya nasıl düştün diyemezdim elimi eğilip tutması için ona uzattım o sırada konuşmak aklıma bile gelmedi.
Elimi tuttu ve ben de tüm gücümü kullanarak onu yukarı çektim o da bir ağaç köküne tutunup kendini yukarı iterek bana yardım etti ve yukarı çektiğinde toprak zemine yanıma oturdu. İkimiz de nefes nefeseydik gülerek bana döndü sonra onu boğmak istememe sebep olacak şeyi yaptı gözlerini üzerimde gezdirdi.
"Teşekkür ederim, bir aptal gibi görünüyorum ama adım Sheldon."
Bu sefer o elini tokalaşmak için uzattı ve ben de tutup nazikçe sıktım.
"Lenora, memnun oldum Sheldon adını söylemen iyi oldu sana aptal diye hitap etmek istemezdim."
Elimi geri çekip ayağa kalktım ve elbisemi silkerek bi nebzede olsa temizlemeye çalıştım ardından ona dönerek gülümsedim.
"Görüşürüz Sheldon."
Arkamı dönmüş giderken duyduğum ses durmama sebep oldu.
"Teşekkür etmek için bir kahve ısmarlasam peki? Olur mu?"
Arkamı dönüp ona doğru bir adım attım.
"Zaten teşekkür ettmiştin."
"Yeterli değil diye düşünüyorum."
Öylece bir süre ona baktıktan sonra tekrar arkamı dönüp evime giden yolu takip ettim. Sheldon'ın kemerindeki çentik olmak gibi bir niyetim yoktu. Ayrıca Sheldon benim tipim değildi. (Sheldon herkesin tipiydi.)
❦❦❦❦❦
The Queen 🧑🏻🦳
"Hala arkadaş mıyız?"
Telefonuma gelen bildirim sesini duyduğumda eve gelip üzerimdeki topraktan kurtulmak için girdiğim duştan çıkmıştım daha giyinmemişken telefonu elime alıp gelen mesaja baktım Beth ile ben sürekli her şeyi konuşuyorduk ve uzun süre birinin bana yazmamasından ne kadar nefret ettiğimi bildiği için beni zarflıyordu. Ben de ona istediği gibi bir cevap verdim.
Asla senden nefret ediyorum.
The Queen 🧑🏻🦳
Bende senden nefret ediyorum.👁️👄👁️
Baban ile hafta sonun nasıl geçiyor?
The Queen 🧑🏻🦳
Annem ile iğrenç pembe dizileri izlerken ona ayak masajı yapmayı tercih ederim televizyon bile izleyemiyoruz sürekli bir şeylere sallıyor.
En azından.... Özür dilerim teselli edecek bir şey bulamadım :D
The Queen 🧑🏻🦳
Kötünün kötüsü bir dostsun.
Beni seviyorsun 💅🏻
Maalesef, okulda görüşürüz.
Beth'e okulun havalı çocuğu Sheldon'ı bir çukurdan kurtardığımı söylemediğim için biraz kötü hissettim ama kız dedikodusu yapıp senaryolarını dinlemek istemedim bazen gerçekçi olmak gerekiyordu.
❦❦❦❦❦
"NASIL YANİ ONU RED Mİ ETTİN?!"
Beth yanımda ciyaklarken ona anlatmamam gerektiğini biliyordum hissine kapıldım. O kadar büyük bir şey değildi sıradan bir oğlandı işte. (Nah sıradandı benim gibi biri için o çok fazlaydı bu yüzden umursamıyor gibi yapıyordum işte..)
"Beth biliyorsun o kemercilerin başını çekiyor öyle biri ile neden kahve içeyim?"
"Bilemiyorum belki statü için okuldaki son senemiz ve birinci sınıflardan bile görünmeziz. Daha partiye bile davet edilmedik."
"İnsan egoist bir varlıktır daha zeki birinin yanında kendini kötü hisseder ve bu yüzden egosunu tatmin edebileceği kişiler ile konuşur."
"Yani Sheldon'ı seni salak sandığı için mi red etti."
"Beth şimdi bağıracağım üstelik bir çok partiye gittik."
"Tabii basketbol takımı veya tiki kızlar olmayan inek teselli partilerine."
Çalan zil ile Beth'e gözlerimi açarak baktım ders geometriydi ve Bay Johansson ondan sonra derse girenlerin kafasına geometri kitabı ile bizzat vuran bir adamdı. Çantamı oturduğum banktan alıp dersliğe doğru koşarken arkamdan Beth'in seslenişini duydum arkama bakmama vakit yoktu daha önemli bir olay meydana geliyordu ve benim rezil olmamak için koşmam gerekiyordu.
❦❦❦❦❦
Bay Johansson merdivenlerden iniyordu ve derslik merdivenlere çok yakındı mahvolmuştum ama son umut sınıfa koşuyordum o sırada gözlerim onunla buluştu, Sheldon. Önce bana ardından dersliğe baktı ve ardından Bay Johansson'ı kolundan tuttu.
"Bay Johansson! Size bir şey sormak istiyorum oldukça iyi bir okuldan mezunsunuz..."
ve bla bla blaaa... Onu benim sınıfa girmem için oyalıyordu bir öğretmen kendini en ufak öven bir şey olduğunda aşırı derecede değişiyordu açıklanması gereken bir olay... NEYSEKİ önemli olan derse girdim ve geometri ile herhangi bir tensel temasım olmadı ama bir şey daha vardı"Kemerci Sheldon" adlı kişiye bir teşekür borçluydum.
Sırama oturduğumda Bay Johansson içeri girdi ve içimdeki karanlık gülmeye başladı onu sanki yanımdaymış gibi duydum.
"İşte rüzgar şimdi tersten esecek Lenora nelerden vazgeçebilirsin?"
Ne demek istiyorsun diye geçirdim aklımdan aldığım tek şey ise karanlık oldu gözlerim önce karıncalandı ardından başım sanki bana ait değilmiş gibi istemsizce sıraya düştü ve sonra karanlık....
İlk ve giriş bölümü
olduğu için bir düz olması gerekti karışık geliyor olabilir ama yavaş yavaş her şey oturacak byyy.