Bölüm 1

Merhaba ben Alisa Gece. 17 yaşındayım. Babam çok büyük bir firmada ceo olarak çalışıyor. Ailemin durumu fazlasıyla iyi olduğu için annem çalışmıyor. Çok lüx bir villada yaşıyoruz. Yani yaşıyorduk. Babamın ortağı babamla ortak bir işe girdi ama asıl niyeti babamı dolandırıp kaçmakmış. Şuanda mecburiyetten dolayı Rusya daki lüx hayatımızı bırakıp Türkiye ye Ankara ya taşınıyoruz. Aslında hiç gitmek istemiyorum. Daha önce bir kaçkez Türkiye ye tatil için gitmiştik ama gittiğimiz yerler sadece Antalya'daki lüx otellere gitmiştik otelin dışına hiç çıkmamıştı. Aslında ailem Türk bu yüzden bende Türk sayılırım ve Türkçe biliyorum ama ben Rusya da doğup büyüdüğüm için kendimi pek Türk gibi hissetmiyorum. Haberlerden ve çevremden duyduğum kadarıyla Türkiye pek güvenli bir yer değil beni asıl korkutan kısımda bu aslında. Ailem zaten zor zamanlardan geçtiği için onları daha çok üzmek istemiyorum. Bu yüzden onları zor duruma sokmamak için sesimi çıkarmıyorum ama bu durum gerçekten içime sinmiyor. Kapım çalınıp içeri annem girdi "Gece eşyalarını topladı mı canım" diye sordu bir yandanda etrafa bakıyordu. Fakat ben daha hiç bir şeyimi toplamamıştım yerde koliler boş bir şekilde duruyordu. Sadece masadaki bazı eşyaları kaldırmıştım. "Ah canım, biliyorum bu senin için çok zor ama mecburuz bitane." dedi annem elleriyle başımı tutup anlamamı isteyen gözlerle. Haklıydı mecburdum en çokta bu yakıyordu canımı. Bir iç çekip yavaşça başımı salladım. Bu odayı er yada geç toplayacaktım zaten daha çok uzatmanın anlamı yoktu. "Haklısın topluyorum şimdi" dedim sakince anneme yüzüme ise zoraki bir gülümse yerleştirdim. Annem bana gülümseyip yanağımdan öptü ve dışarı çıkıp kapıyı kapattı. Bir iç çekip yatağıma oturdum etrafa bir göz attım. Epey bir iş vardı ama hiç yapacak halim yoktu. Ayağa kalkıp büyük penceremin yanına gittim. Pencereyi açıp tertemiz havayı içime çektim. Biraz pencerenin yanında oyalanıp tekrar odaya döndüm. Artık bir yerlerden başlamam gerekiyordu. Gidip gardolabımı açtım bir koliyi alıp yerleştirmeye başladım. Bir kaç saat sonra dolap tamamen bitmişti. Elime başka bir koli alıp kitaplığımı boşaltmaya başladım. Üçüncü rafa gelince elime fotoğraf çerçevesini aldım. En yakın iki arkadaşım Natalia ve Anastasia ile çekilmiş bir fotoğrafımdı bu. Okul gezisinde çekilmiştik. Gözlerim yanmaya başlayınca hemen çerçeveyi koliye yerleştirdim. Hayır şuan ağlamıycaktım. Hızlı bir şekilde kitaplığı boşaltmaya devam ederken telefonum çaldı. Yatağa gidip telefonu elime aldım. Arayan Natalia' ydı "Privet, moya lyubov! Nasılsın" "Merhaba canım. İyi olmaya çalışıyorum ne yapayım" dedim yatağa oturarak "Ah Moy malysh, gidiceğiz için nasıl üzülüyorum bir bilsen!" dedi Natalia üzgün bir şekilde "keşke gitmesen" "Kak by mne khotelos' imet' takoy shans." dedim üzgünce. "Ee sen bir şeymi söyliycektin" dedim konuyu değiştirmek için. "he evet neredeyse unutuyordum. Bu akşam birlikte dışarı çıkalım herşeyi planladık. Gitmeden önce son bir kez birlikte kız gecesi yapalım diye düşündük" dedi Natalia. Odaya bir bakış atıp "çok isterdim canım ama odamı toparlamam lazım." dedim üzgünce "Kesinlikle itiraz kabul etmiyorum. Şimdi yanına gelicem birlikte odayı toplayıp seni hazırlıycaz ve birlikte dışarı çıkcaz." dedi Natalia hemen. Aslında bu teklifi asla red edemiycektim bu yardımda bu kız gecesinede çok ihtiyacım vardı. "Tamam o zaman bekliyorum" dedim neşeyle. "İşte bu! Bir saate yanındayım aşkım. Uvidimsya pozzhe!" "Uvidimsya pozzhe!"