Sabah kalktım ve birden kapı çaldı zar zor kapıya doğru ilerledim ve kapıyı açtım. Karşımda bir postacı vardı postacı bana bir zarf uzatı ve "buyrun Vasa hastanesinden geldi." Dedi ve imzamı alıp gitti.
Yerime geçip zarfı açtım içinde;
"merhaba zümra hanım biz Vasa hastanesi, sizin doğumda karıştırılmış olabileceğinizden şüpheleniyoruz. Lütfen yarın saat 16.00'da hastanede olunuz ilginiz için teşekkürler." Yazıyordu.
Nasıl yani bu bana şiddet uygulayan ve dahasıni yapan kişi benim ailem değilmiydi. Bu kadar çabuk sevinmemeliydim çünkü daha kötü biri olma ihtimali var bunu göze almam gerek gerçi bundan daha kötü bir AİLE olduğunu düşünmüyorum. Neyse artık yarın görücez. Tabiki evde boş boş oturacak değildim hemen elime "karantina" Kitabını aldım ve okumaya başladım çok iyi kitap ya daha önce imza gününe gitmiştim. Akşama kadar tüm serisini bitirmiştim ama çok uykum gelmişti kendime bir kahve yaptım ve uykum biraz geçti. Bir dizi açtım ve izlemeye başladım. Dizi bitti ama bende bittim. Dizi komedi dizisiydi gülmekten yanaklarım ağrıyordu. Yatağıma geçtim ve uyudum.
Sabah oldu kahvaltı yaptım. Biraz evi toparladım kedimi sevip evden çıktım daha çok vardı ama ben zaten hastaneye gidicektim. Bir taksi çağırdım.
Gittim ayağımdaki alçıdan kurtulmuştum.
Saat gelmişti. Arabamı alıp hastaneye gittim. Hastaneye girdim ve pr. Doktor'un odasına girdim. Orda oturan bir erkek çocuk bir kadın ve bir adam vardı büyük ihtimalle bunlar benim gerçek ailedi ama çocuk elindeki telefondan yüzünü kaldırıp bir selam bile vermedi oysaki adam ve kadın çok tatlı bir tebessüm ile karşıladı. Zaten burdan beli idi onların çocukları olmadığı neyse sonra doktor geldi. Adam ve kadının şık giyimlerine bir göz atıktan sonra hızla yerine geçti ve dediki;
"Bekletiysem çok özür dilerim." Dedi.
Kadın ve adam ;
Hiç sorun değil zaten bizde yeni gelmiştik hanım kızımda az önce geldi" diye yanıtladı.
Yanlış anlamasınlar diye gülümsedim kadın onun kızı olduğumdan eminmiş gibi bakıyordu adam yani biyolojik babam olduğu düşünülen Miran bey çok ta farklı olduğu söylenemez.
Doktor söze girdi;
"Sizin DNA sonuçlarınızı almamız gerekiyor eğer isterseniz şu anda alabiliriz size bağalı iki tarafında kabul etmesi gerek"
Hepimiz kabul etik ve haftaya tekrar gelip sonuçlara bakıcaktık. Aslında üzülüyorum dünyanın en yaramaz çocuğu da olsa bu ailenin olmamalı benim büyüdüğüm o cani aile gerçi aile denmesi ne kadar doğuru bilmem ama diyecek söz bulamıyorum.
Aradan birkaç saat geçti. Ailem sandığım caniler aradı. Erkan açtı telefonu ve dediki "sen utanmıyormusun DNA testi yaptırmaya yüzsüz herif." O kimdiki baba hesap soruyordu.
Yanıtladım hemen;
"Sen bana işkence çektirirken sen yüzsüz herif değildinde ben DNA testi yaptırdığımda mı yüzsüz herif oluyorum."
Sesiz kaldı.
Yazar yorumu (ha bide konuşsaydın.)
Ardından Rabia hanım araya girdi.
"Sen kimsin de DNA testi yaptırıyorsun."
Cevabım ise şu oldu.
"Zümra taşdemir artı ben yaptırmadım hastaneden çağırdılar."
Bilerekten biyolojik ailemin soy adını söylemiştim.
"Sen akyüz'sün ve öyle kalacaksın" Diye bağırdı ve telefonu kapatı. Şu anda sinirden öldüklerine eminim. Ben zümra Taşdemir idim ve buna izin veremezdim...
Aradan 1 hafta geçti.
yine hastane odalarına gelmiştik.
Hiç heycanlı değildim çünkü bu bir ilk değildi.
Doktor gelmişti ve bu Alara Taşdemir, Miran Taşdemir de ordaydı.
Sonunda geldiniz artık sonuçları açıklayabiliriz. Dedi doktor.
Yanıtladım.
Tabi buyrun.
Nasıl söylesem bilmiyorum ama sizin gerçek aileniz Taşdemir ailesidir. Diye söyledi doktor
Alara Taşdemir ve Miran Taşdemir bana parlayan bir gözle baktıklarını fark etim.
Miran Taşdemir;
"Bize akşam yemeğine gelir misin?"
Yanıtladım.
"Tabiki birbirimizi tanıyalım"
Doktor hemen araya girdi. "Fakat sizin çocuğunuz daha doğrusu çocuğunuz sandığınız kaya ne sizin çocuğunuz ne de akyüz ailesinin çocuğu değil."
Alara hanım hemen haykırdı. "Nasıl olur böyle birşey bu imkansız" Diye endişeli bir sesle bu yaşa kadar büyütmüş beslemiş ama onun çocuğu değildi.
Doktor ise kısık bir sesle "malesef imkanı var ilk kez karşılaştığımız birşey değil ama bir o kadarda nadir" Diye yanıtladı.
Miran bey çaresiz bir şekilde yere bakıyor ne yapacağını düşünüyordu.
Doktor bu sözünden sonra "Kaya beyin DNA'sını alacağız ve gerçek ailesini bulucaz" Dedi.
Miran bey söze girdi. "Bunu nasıl Kaya'ya söyleyeceğiz."
Miran beyi yanıtladım. "Bence DNA testi çıkana kadar birşey söylemenizi tavsiye etmiyorum."
Yanıtladı. "Haklısın kızım. "
Kızım kelimesi çok aklıma takılmıştı daha ilk günden kızım demesi garipti ama bana göre...
Hastaneden çıktım taksiye bindim ve eve gittim. Çok yorulmuştum.ayağım hala biraz sızlıyordu. İyi ki araba kulanmıyordum zaten buraya taksiyle gelmiştim çünkü ayağım araba kulanıcak halde değildi. Eve varmıştım. He men kendimi yatağa atım ve uyudum.
Yarın olmuştu. Kahvaltı etım. Çok sıkılmıştım aklıma Efsun'la buluşmak geldi. Telefonumu koltuğun üzerinden aldım ve hemen evsun'u aradım kafede buluşmauı teklif etim. Hemen kabul etti ve buluştuk üzerimize gri bir elbise giymiştim o ise siyah bir gömlek ve altına bol bir siyah kumaş pantolon giymişti. Buluştuk ona o hastane olayını anlatım. Çok şaşırmıştı.
Beni çok mutlu edicek bir cümle söyledi. Cümle şu idi "sen akyüz de olsan taşdemir de olsan ben seni hep sevicem" Dedi.
Sarıldım bu söz beni çok mutlu etmişti.
Böyle arkadaşım olsun bir milyon borcum olsun ya.
Akşam üstü olmuştu Efsun evine gitti. Ben ise tam gidicek iken Miran bey aradı.
Telefonu açtım. Miran bey "kızım ne zaman bize yemeğe geliceksin? " Dedi.
Onu kırmamak uğruna "konum atın hemen geliyorum. " Dedim. Oysaki aklımdan çıkmıştı. Konum 20 dakika gösteriyordu. Yıllar sonra ailenin başka biri çıkması ne kadar tuhaf bir duygu bilemezsiniz.
Umarım bölümü beyenmişsinizdir.
Bir sonraki bölümde yemekte olucaklar.
