Ne var yani?Aptal ve umursamaz olmak ne zamandan beri bir suç? Böyle olmak benim suçum mu? Hayır, benim suçum değil.Ben Lalisa Manobal,umursamazlık korkusuzluktur,ben korkusuz bir kızım.Arkadaşını herşeyden çok seven bir kız.
Ve evet,yine "Aptal" olarak adlandırıldım.Yeni görevimiz için olduğumuz binanın çatısındaydım.Kulaklıktaki ses sinirle bana bağırıyordu,sesinden koştuğu belli oluyordu.
"Lisa!Yine bir aptallık yapma!" Ses sinirle bağırıyordu, ağzımdaki lolipop ile binanın aşağısına baktım, sırıttım ve kulaklıktaki arkadaşıma konuştum.
"Ya bir aptallık yaparsam?" Bana silah doğrultan düşmanımı umursamadan çatının ucuna doğru yürüdüm.
Kulaklıktaki en yakın arkadaşım sinir ve endişe karışımı bir ses tonu ile bağırdı "Lisa!Bekle,geliyorum!Sakın atlayayım deme!"
Tam nereden anladığını soracaktım,ama daha sonra senelerdir arkadaş olduğumuz için beni tanıdığı aklıma geldi.O yüzden çatının tam ucunda durdum, kulaklığa konuştum "Atan kalbimi bir avuç korkak çakma mafyanın durdurmasına izin vermeyeceğim,kendi sonumu kendim getireceğim"
Onu görmesem bile bana gözlerimi devirdiğini hissettim,tekrar konuştuğunu işittim "Lisa,beni delirtmek mi istiyorsun?! Aptallaşma!Geliyorum dedim, seni kurtaracağım!"
Omuz silktim,son kez arkamdaki şeref yoksunu olan adama baktım, kulaklığa konuştum "Muhtemelen burdan inip çıkışa doğru koşacak, öldüğümü düşünecek" sırıttım "Onu yakalama görevi sende" ayağımı boşluğa bıraktım "Hoşçakal,Kookie..."
Jungkook'un sinirden bağırdığını duydum "Lisa!Kahretsin!"
