Ne kadar koştuğumu bilmiyordum. Levi dediğim şeyi öğrendiğinden beri beni damda kurumuş ve hış olmuş biberlerin arasında kovalıyordu.
"Bittin sen elime geçersen mahfedeceğim seni boşuna kaçma."
"Kuro ben ne yapayım aklıma başka bir şey gelmedi."
"Bittin MİKASAAAA SENN BİTTİN."
"İyi tarafından bak kesin çözüm oldu kimse seni artık istemez."
"Bak hala konuşuyor."
Nefesim artık ciğerlerime yetmiyordu. Sanırım teslim olma vakti gelmişti.
"Tamam durrr!"
Levinin adımları söylediğim şeyle birlikte durdu.
"Konuşarak hallederiz ya bence kavgaya gerek yok."
"Sen laftan mı anlarsın?"
"Sen dedin ne olursa olsun bu işi çöz diye."
"Böyle mi yap dedim lan. İrkekliğime laf getirdin sennn!!"
"Senin ben erkekliğine neyse bak zaten kimseye demiyecek kurtuldun işte unutur annie yakında. Bilirsin ayran gönüllü o birini görene kadar senin adını bile unutur."
"O ayaklı haberci herkese yayar şimdi."
"Yok yok yapamaz ben onu hallederim merak etme."
"Eğer bu yaylırsa bende senin köşelerde erenle olan her şeyini yayarım. Ona göre hareket et!!"
Sinirle damdan inmek için merdivenlere yöneldi. Bir şey olmadığı halde böyle bir şey söylerse erene rezil olurdum. Olmamalı böyle bir şey offf. Ne yapacağım ben şimdi?
