𝟕 Yı𝐥 Ö𝐧𝐜𝐞
Akin her zamanki gibi okulundan çıkmış yurduna gidiyordu ve Alisayı düşünüyordu. Alisaya 9. sınıftan beri aşıktı ve şimdi ikisi de 12. sınıf olmuşlardı. Akin, Alisa bugün okula gelseydi ona açılmayı planlıyordu. Ama ilk defa bugün okula gelmemişti. Akin bunları düşünürken bir anda girdiği sokaktan polis arabası sesleri, ambulans sesleri geliyordu. Sesler Alisa'nın evinin önünden geliyordu. Akin, Alisanın evine koştu. Tek dileği ilk aşkına bir şey olmamasıydı.
"Polis Bey ne oluyor burada?"
"Genç adam siz galiba arkadaşısınız. Alisa intihar etmiş."
Akin dona kaldı. İlk aşkına açılamadan o dünyadan gitmişti. Onu tek hayata bağlayan neden artık yoktu. Artık Akin e sesler boğuk gelmeye başlamıştı.
"Bide Akin e diye bir mektup çıktı, galiba sizin"
Akin polisin uzattığı mektubu hemen aldı ve okumaya başladı.
"𝐌𝐞𝐫𝐡𝐚𝐛𝐚 𝐀𝐤𝐢𝐧 𝐛𝐨̈𝐲𝐥𝐞 𝐝𝐮𝐲𝐠𝐮𝐥𝐚𝐫ı𝐦ı 𝐬𝐨̈𝐲𝐥𝐞𝐦𝐞𝐤 𝐢𝐬𝐭𝐞𝐦𝐞𝐳𝐝𝐢𝐦 𝐚𝐦𝐚 𝐳𝐨𝐫𝐮𝐧𝐝𝐚𝐲𝐝ı𝐦 𝐨̈𝐳𝐮̈𝐫 𝐝𝐢𝐥𝐞𝐫𝐢𝐦.𝐁𝐞𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐬̧𝐥𝐚𝐧𝐝ı𝐠̆ı𝐧ı 𝐢𝐥𝐤 𝐠𝐮̈𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐫𝐢 𝐛𝐢𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦 𝐚𝐦𝐚 𝐜̧𝐞𝐤𝐢𝐧𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦 𝐬𝐨̈𝐲𝐥𝐞𝐦𝐞𝐲𝐞. 𝐂̧𝐮̈𝐧𝐤𝐮̈ 𝐬𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐩 𝐨𝐤𝐮𝐥𝐮𝐧 𝐩𝐨𝐩𝐮𝐥𝐞𝐫𝐢 𝐨𝐥𝐦𝐮𝐬̧𝐭𝐮𝐧 𝐭𝐮̈𝐦 𝐤ı𝐳𝐥𝐚𝐫 𝐬𝐞𝐧𝐢𝐧 𝐤𝐢𝐛𝐚𝐫𝐥ı𝐠̆ı𝐧𝐚 𝐚𝐬̧ı𝐤𝐭ı. 𝐓𝐚𝐛𝐢 𝐛𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐬̧𝐥𝐚𝐧ı𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦. 𝐁𝐚𝐧𝐚 𝐡𝐞𝐫 𝐛𝐚𝐤𝐭ı𝐠̆ı𝐧𝐝𝐚 𝐢𝐜̧𝐢𝐦𝐝𝐞 𝐤𝐞𝐥𝐞𝐛𝐞𝐤𝐥𝐞𝐫 𝐮𝐜̧𝐮𝐬̧𝐮𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮 𝐚𝐦𝐚 𝐠𝐞𝐜̧𝐦𝐢𝐬̧𝐭𝐞𝐧 𝐲𝐚𝐫ı 𝐲𝐨𝐥𝐝𝐚 𝐛ı𝐫𝐚𝐤ı𝐥𝐦𝐚 𝐤𝐨𝐫𝐤𝐮𝐦𝐝𝐚 𝐯𝐚𝐫𝐝ı. 𝐋𝐮̈𝐭𝐟𝐞𝐧 𝐛𝐚𝐧𝐚 𝐤ı𝐳𝐦𝐚. 𝐁𝐞𝐧 𝐬𝐞𝐧𝐥𝐞 𝐚𝐧𝐥𝐚𝐝ı𝐦 𝐬𝐞𝐯𝐦𝐞𝐲𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐥𝐦𝐞𝐲𝐢. 𝐀𝐦𝐚 𝐨̈𝐥𝐦𝐞𝐤 𝐳𝐨𝐫𝐮𝐧𝐝𝐚𝐲𝐝ı𝐦 𝐚𝐫𝐭ı𝐤 𝐡𝐚𝐲𝐚𝐭𝐥𝐚 𝐦𝐮𝐜𝐚𝐝𝐞𝐥𝐞 𝐞𝐝𝐞𝐦𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦.𝐋𝐮̈𝐭𝐟𝐞𝐧 𝐬𝐞𝐯𝐝𝐢𝐠̆𝐢𝐦 𝐛𝐞𝐧𝐢 𝐚𝐧𝐥𝐚.𝐁𝐞𝐥𝐤𝐢 𝐝𝐞 𝐬𝐞𝐧 𝐯𝐞 𝐛𝐞𝐧 𝐠𝐨̈𝐤𝐲𝐮̈𝐳𝐮̈𝐧𝐝𝐞 𝐛𝐮𝐥𝐮𝐬̧𝐮𝐫𝐮𝐳 .𝐒𝐞𝐧𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 𝐬𝐞𝐯𝐝𝐢𝐠̆𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐧𝐢 𝐮𝐧𝐮𝐭𝐦𝐚 𝐨𝐥𝐮𝐫 𝐦𝐮? 𝐂̧𝐮̈𝐧𝐤𝐮̈ 𝐛𝐞𝐧 𝐡𝐢𝐜̧ 𝐮𝐧𝐮𝐭𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐠̆ı𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐢."
bunları okuyunca Akin ağlamaya başladı. Bu dünyada tek sevdiği kadın intihar etmişti. Üstelik oda onu sevmişti.
"Alisa neden? Neden beni yalnız bıraktın ben sensiz burda ne yapayım?
Akin sürekli bu cümleleri sayıklıyordu. Polisler onu bir köşeye oturtup su verdiler. Akin halada Alisa diye sayıklıyordu. Tüm polisler Akin e üzülmüştüler ama hayat böyleydi. Güçsüzler elenir güçlüler hayatta kalırdı. Zaman ilerledilçe tüm polisler bu olayın bir intihar olduğuna karar verdiler.Boğuşma izleri yoktu,intihar notuda vardı ve dosyayı ilk gün intihar diye kapatmışlardı. Ama Akin tam tersini düşünüyordu. O gün kendisine bi söz verdi ileride dedektif olucaktı ve Alisa'nın gerçek katilini bulacaktı.
𝐆ü𝐧ü𝐦ü𝐳
Halada karakoldaydılar. Eftelya ölen kızın cinayetini araştırırken Akin'in aklına yine geçmişi gelmişti. 7 yıl önce dedektif olmasını sağlayan bir olayın çok benzeri şimdi yine yaşanmıştı. Bu tesadüf olamazdı.
"Demir düşünceli gibisin ne oldu?"
"Gencecik bir kız hayatına kıymış bu çok korkunç bir olay onu düşünüyordum"
"Bazen insanlar ölmek zorunda kalır. Onlarla gökyüzünde kavuşucağımı hayal ederim ben"
"Ama bu gencecik kız neden zorunda kalır ki?"
Eftelya her konuştuğunda Akin'e, Alisayı hatırlatıyordu. Alisa da böyle konuşurdu.
Bir anda karakol odasına Eda girdi.
"Savcım ve dedektifim maktulün kanı temiz. İlk başta kendisini bıçaklamış olmayınca kendisini asmış.
"O zaman Eda, maktül bıçaklardan dolayı mı öldü?"
"Evet savcım bide Elina Hanım, Demir dedektifim ile görüşmek istiyor. Çağırayım mı?"
"Tabiki de bakalım neler diyecek"
Eda, Elina Hanım'ı çağırdı ve kendi odasına gitti. Elisa Hanım üzgün ve korkuyormuş gibi gözüküyordu.
"Dedektif Bey ben size bir kaç birşey söylemek istiyorum."
"Tabikide Elina Hanım savcım ile sizi dinliyoruz."
"Aslında ben ilk kocamla o ölmeden boşanmıştım. Çünkü bir mafya olduğunu öğrenmiştim ve can güvenliğimiz yoktu. Hatta kızımın bir tane sınıf arkadaşına da tecavüz etmiş. Ben çok daha sonra öğrendim. Kızım babasına çok düşkün birirsiydi. Belkide kızımı kandırıp öldürtmüş olabilir. Evet ben sorumsuz bir anneydim ama lütfen kızımın katilini bulun. Yalvarırım bulun."
"Elina Hanım kızının intihar etmiş öldürülmemiş."
"Kesin babası yüzünden intihar etmiştir.Lütfen dosyayı kapatmayın."
"Merak etmeyin.Demir Bey ile neden kızınızın neden intihar ettiği bulucaz .Lütfen evinize gidin ve sakinleşin."
Bu konuşmadan sonra Elisa Hanım,Eda'nın da yardımıyla odadan çıktı ve yavaş yavaş arabasının yanına gitti.Arabasını ağlayarak sürmeye başladı.
"Neden kadına dosyayı kapatmayız dedin Eftelya? Bende ne kadar istemesem de dosyayı kapatmak zorundayız."
"Bazen insanlara istemesen bile umut vermek zorundasındır."