" 'Geçti gitti 'dedim,
gittin ama
geçmemiştin."
Mart aylarının belirsiz hava değişikliği yüzünden, bir de hassas olunca üzerimdeki nezle bir an önce defolup gitmemekle kalmayıp sürekli babamın ısrar ettiği o kekik çayını içmek zorunda kalıyordum. Ama ben de iyileşmek için itiraz etmeden içiyordum.
Bütün aşk sözleri aynıdır. Aynıdır çünkü aşk sözleri olduğu için. Hepsini, her kelimeyi özümseyerek okusak
Sözleri havada asılı kalmışken kimse yerinden kıpırdamadı, ama Baran'ın az önce yaşadığı istifa tıpkı Seko ve Can gibi öfkeye dönüşmüştü. "Orospu çocuğu," diyerek yumruğunu yüzüne çakacakken Kahraman'ın bileğindeki el onu durdurdu. "Ağır konuşuyorsun genç insan. Ben senin yaşlarındayken şerefli bir çocuktum." Sözlerine rağmen yüzünde karanlık ifade artık düşmancaydı.
"Soylu'yu vermiyorum."
"Biz buraya blöf yemeğe gelmedik. Ya söylersin, ya da biz sökeriz."
Mavi ve kahverenginin düşmanca bakışı birbirini deliyordu. Caner, biraz gerisinde duran Can ile tetikte duruyordu. Bakışlarını birbirlerine çevirdiklerinde ikisinin de aklında tek bir şey vardı: Tekrardan saldırmak. Zümrüt gözlerini arkadaşına büyültüp yerinde kalmasını işaret etti, ama Can bunun umurunda bile değildi. Bıkmıştı bu düşmanlardan, bu belalı gruptan. Zümrüt gözlerin hala üzerinde olduğunu hissetmesiyle rahatlığı büyüdü ve bir adım geri çekilerek istediğini yaptı.
"Uğraşmayın benimle. Size iyi davranıyorum ama ciddi ciddi benim düğmelerime basıyorsunuz. Canını yakmak istemiyorum gençler."
Baran karşısındaki cin gibi bakan maviliklere bakmaya devam ederken gözleri doldu, görüşü buğulaştı. Zayıflığı için ağlamıyordu, Poyraz'a yapacakları ve yaptıkları aklına geldikçe ağlama hissi büyüyordu. Can daha fazla dayanamıyordu. Bu sabah her zamanki hali gibi değildi. Farklıydı, kardeşi ciddi meseleydi, bu konuda da kendi yılışıklığı yok olmuştu. Zümrüt gözlerin uyarıcı bakışlarına aldanmayarak Caner'i, Caner'in önündeki Kamer'i, Seko'yu ve en sonda Baran'ı geçip Kahraman'ın afallamış suratına kafasına geçirdi.