Bende alel acele gitmiştim. Arzu'nun ve diğer arkadaşlarımın yanına gidip kısa selamlaşma faslını geçip neden acil çağırdığını sormuştum. Onlar ise bana arkamdaki bir noktayı işaret etmişti.
Ve evet hasta olduğunu bildiğim sevgilim kanlı canlı karşımdaydı. Pardon karşımda demişim, esmer benden uzun bir kadının karşısındaydı. Eli elinde ve yan yana oturmuş, Erdem diğer elini kızın sandalyesinin arkasına atmıştı. Bize uzak ve de ters bir noktada olduğundan beni görmesi imkansızdı.
Bu olayla kısaca aldatıldığımı öğrenmiştim. Gidip hesap sormak yerine sessizce ondan uzaklaşmış ve de ilişkimizi bitirmiştim. Belki kız, arkadaşıydı sadece diyebilirsiniz. Hemen onu da cevaplayayım size.
Hayır arkadaşı değil, nakil olduğu liseden eski sevgilisiymiş kız. Hatta ve hatta hâlâ Erdem'e aşık.
İlk ve güvenim yıkıldığı için belki de son olan ilişkimde maalesef ki ben çabuk toplanamıyordum. İlk aşkım, ilk heyecanım, ilk kelebekleri hissetmem vs gibi duyguların etkisinde olup anılarla dolu olan galerimi açıp açıp ağlayarak depresyona giriyordum.
2. sınıfa geçmiştim ve son 2 ay vardı tatilin bitmesine. Kendimi toparlayamadığımı gören arkadaşlarım evimi basmış 'gezeceğiz, eğleneceğiz, içeceğiz!' diyerek odama postalamış giyinmem için süre tanımışlardı.
Ve bende o süre zarfında Erdemsiz Erdem ile uğraşmıştım.
Hangimizin dediği çıkacaktı bilmiyorum ama bu sefer üzülen değil üzen olacaktım.