Nasıl başlıyacağımı bilmiyorum ne diyeceğimi ne yapacağımı hiç bir fikrim yok bir kitaba nasıl başlamalıyım ne yazmalıyım düşünüp duruyorum fantastik mi? yoksa klasik mi? Telefonda çalan duygusal müzik kadar çaresizim yaklaşık bir saattir evde kara kara düşünüyorum kahve hazırlayıp balkona geçtim gökyüzünü izlerken aklıma parkta ilham aramak geldi cam sehpanın üzerindeki sarı kupadan son bir yudum alıp mutfak tezgahına bıraktım odama geçip üzerini giyinmek için kıyafetlerde göz gezdirirken dikkatimi çeken bir şey oldu kıyafetlerin altında kalmış eski sarı bir kağıt üzerinde üstü katlanmış iki isim,tarih, telefon numarası vede bir adres vardı kağıttaki isimlerden biri Kiraz diğeri ise Naz'dı Kiraz bendim ama Naz kimdi gözlerim kağıdın sağ alt köşesindeki tarihe kaydı 12/08/1999 yazıyordu bu benim doğum tarihimdi bunları görünce dayanamayıp kâğıtta yazan yarısı silinmiş olan numarayı tuşladım telefonda yaşlı bir kadının sesi vardı biliyorum böyle çat diye sebepsiz yere insanlar aranmaz ama meraktan çatlamak üzereydim telefonda bir süre sessizlik oldu sessizliği bozmak için,
"Alo" dedim yaşlı kadın şaşkın bir sesle;
"Kimsinİz?" Ne diyeceğimi bilemedim o sırada yaşlı kadın tekrar konuştu "Buyrun ne için aramıştınız?" Dayanamayıp "Ben naz için aramıştım" kalbim öylesine atıyordu ki sesini duymak h zor değildi "Naz?" Diye tekrarladı kadın şaşırmış gibiydi sanki Naz'ı aramam onu şaşırtmıştı "Evet ben Naz in aramıştım Naz orada mı?" Sorunun cevabını az çok kestirebiliyordum "Hayır" deyip aniden telefonu yüzüme kapattı düşündüğümden farklı olmadı yıllar önceki eski bir numarayı arayarak aptallık eden kişi bendim bunca yıl aynı numarayı kullanıyor olamazdı kağıdı çantama attım ve hızla üzerimi değiştirip parkın yolunu tuttum parkta bir banka oturup düşünmeye başladım ama aklım hala o nottaydı ne kadar sabretmeye çalışsam da içimdeki merak duygusuna yenik düştüm çantamdaki kâğıtta yazan adrese doğru yola çıktım adresteki evin önüne geldiğimde sanki daha önce burada bulunmuştur fakat hatırladığım anılar neredeyse hiç biri iyi değildi 2 katlı kırmızı bir evdi ön tarafında küçük bir bahçe vardı bahçeden içeriye girmek için bahçe kapısına dokunduğum anda birden anıların içinde kayboldum bu evin bahçesinde olduğum kesik kesik görüntüler geliyordu gözümün önüne ama bu anılar hiç iyi değildi gözümü açtığımda kendimi eski tahtalardan oluşan bir sedirde yattığını farkettim.
Wağağağağaaaaaa sizce nasıl
340 kelime aZ mı? çok mu?
yazım hataları falan olabilir özür dilerim
Sizi seviyorum baaaaaayyyyyy~~~