İçeriğe geç

ŞANS'sız

Bölüm 11 · 3 dk okuma

ŞANS'sız

Bölüm 11

EV

HATIRLATMA:

******

Halil abiye cevap vermedim o sırada Kerem geldi.

Halil abiyi alıp dışarı çıkartı. Şuan Halil abi umurumda bile değildi hemen kalkıp Rüzgarın ellerini çözdüm.

Zorla ayağa kalktı.

- Melek senin ne işin var burada dedi.

- Ben üzgününüm dedim ama Rüzgar birden yere düştü.

*****

Ben yetişmiştim ona bir şey olmuştu yoksa olamaz değil mi?

Ağzımdan ufak bir çığlık kaçtı. Ağlamaya başladım tamam sevmiyorum ama içten içe alışmıştım ben ona. Onu kaldırmaya çalıştım ama kalkmıyordu çok ağırdı artık ne yiyorsa göz yaşları içinde yüzümde buruk bir gülümseme oluşmuştu.

Yere çökmüş bedenini kucaklamaya çalıştığım içim oturur bir vaziyette duruyordu. Yere çöktüm onunla beraber başını kucağıma doğru yatırdım sıkıca belinden tuttum. Hala nefes alıyordu bunu kalkıp şişen göğsünden anlamıştım.

Ama Halil abi de hiç acımamıştı çocuğun kandan yüzü görünmüyordu resmen.

Kerem diye bağırdım daha fazla bu durumda kalamazdık bir an önce onu eve götürüp yaralarını temizlememiz lazımdı.

Kerem hızlı adımlarla yanımıza yaklaşmıştı.

- Melek ne oldu ?

- Çıkaralım onu buradan çok kötü görünüyor.

Kafasını salladı. Normal de bana Melek derdi. Sadece ciddi bir şey olduğunda bana abla derdi ya da dalga geçtiği zamanlarda aramızda iki yaş vardı bu yüzden pek sorun etmezdim ama aynı şey anıl için geçerli değildi zaten Kerem de kardeşim gibi değil de daha çok arkadaşım dert yoldaşım gibiydi benim için...

Kerem Rüzgarı belinden tutarak ayağa kaldırdı elini tutup omuzunun üstüne attı Rüzgarın diğer tarafında aynı şeyi ben yaptım hala ayılmamıştı. Güçlükle onu arabaya taşıdık kalbim hala deli gibi atıyordu onun için bu kadar korkmam saçmaydı ya da sadece benim yüzümden birinin ölecek olması beni bu kadar korkutmuştu.

Kerem Rüzgarı arabanın arka koltuğuna yatırdı bende arka koltuğa geçip oturdum.

Rüzgârın kafasını dizlerimin üzerine koydum.

Yavaşça yüzüne baktım o kusursuz yüzü baya dağılmıştı bu halde hiç bir kız ona bakmaz anca bir ayda toparlanır. Ne diyorum ben ya iyice kafayı yedim ben ya.

Arabanın durmasıyla saçma sapan düşüncelerimden sıyrıldım.

Kerem bizi kendi evine getirmişti. Burada da bir evi vardı. Mardin'de yaşıyordu ama buraya da sürekli geliyordu beni rahatsız etmemek için burada bir ev almıştı.

Arabadan inip arka kapıyı açtı. Rüzgarı içinden çıkardı. Bende arkasından çıktım Kerem bizim şirketin başında olduğu için baya parası vardı. Evi ise dubleksti. Hemen kapıyı açıp içeri girdi Rüzgârı misafir odasına taşıdık.

- Melek ben bir bakayım yaralarını temizlememiz için neler var. Bu arada babama da haber vereyim merak etmesin.

Ben sadece kafamı sallamakla yetindim.

Rüzgarın gömleği baya kan olmuştu bunu değiştirmemiz lazımdı.

Odaya Kerem girdi elinde bir kase içinde sıcak su vardı diğer elinde ise ufak bir havlu vardı.

- Kerem gömleği değiştirelim hep kan olmuş.

- Tamam o zaman.

Dedi ve odadan çıktı. Geldiğinde elinde siyah bir tişört vardı.

- Melek ben Rüzgarın üzerini değiştirene kadar sen yukarıdaki banyodan ilk yardım malzemelerini getir.

- Tamam o zaman.

Yukarıdaki banyodan yara bantları tentürdiyot merhem gibi şeyler alıp aşağı indim.

Kapıyı iki kez tıklatıp içeri girdim Kerem Rüzgarın üzerini yeni değiştirmişti.

Getirdiğim ilk yardım malzemelerini masanın üzerinde bıraktım.

Rüzgarın yanına yaklaşıp Keremin getirdiği suyla yaralarını temizledim.

Arada yüzü buruşturuyordu uyuduğu halde. Böyle çok tatlı oluyordu ne yalan söyleyeyim. İnsan böyle yanaklarını morartana kadar sıkmak istiyor.

Yüzünün her yerini temizledikten sonra yara bantlarını yapıştırdım.

Kalan malzemeleri çekmeceye bırakıp Rüzgarın üzerini örtüp odadan çıktım.

Salona geldiğimde Kerem üzerini değiştirmiş sportif giyinmişti.

Yanına geldiğimde kucağında gri baskılı bir tişört birde eşofman altı vardı.

Bana uzatıp:

- Hadi sende üstünü değiştir ABLACIM konuşalım senle.

Ablacım lafını alayla söylemişti. Bu gece uzun olacağa benziyor.

Odaya gidip üzerimi değiştirip salona geldim.

Çiftli koltuğa Keremin yanına oturdum.

- Eee ablacım anlatmaya başla bakalım.

- Neyi?

Dedim bilmezden gelerek.

- Sence ?

Dedi biraz ciddi bir ifadeyle tek kaşını da kaldırmıştı.

- Nerden başlasam acaba ?

- Sen bir başından başla sonrası gelir.

Bende anlatmaya başladım...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.