Sanem yılmaz
Odamda yeni bir güne uyanmıştım ama yataktan çıkacak enerjiyi kendimde henüz bulamıyordum.Uyandigim gibi telefonuma bir mesaj gelmişti.Gelen mesaj sevgilim Mert'tendi.
Mert:"Öğlen bir yerde buluşurmuyuz?"
Siz:"Planım yok buluşabiliriz."
Görüldü
Ona soğuk bir mesaj yazdığım için bana Görüldü atmıştı.Ona soğuk yapmamın sebebi son günlerde beni hiç umursamamasi.Sanki sadece ben bu ilişki için cirpiniyormusum gibi geliyor.Mert ise çok sakin davraniyor.Bu yüzden artık ondan soğumaya başlıyorum.Ama artık bu rolü yapmaya dayanamıyorum.Onu çok seviyorum.Her buluşmamizda onun kollarına atlayıp onu çok sevdiğimi söylemek istiyorum ama bunu yapamiyorum.Bunun sebebi ise her seferinde gururumun kalbimin önüne geçmesi oluyor.Ona sarılmak sevgiye boğmak istiyorum.Onun bana karşı soğuk tavırları aklıma gelince vazgeçiyorum.Her buluşmamızda ikimizde telefonlara dalıyoruz ve birbirimizi unutuyoruz am bu benim hoşuma gitmiyor ben bunu istemiyorum.Eminimki oda bunu istemiyor ancak benden karşılık gelmediği için böyle davranıyor buna adımın Sanem olduğu kadar eminim.
Artık bu düşünceleri birakmam gerekiyordu.üstümu giyinip aşağı inip kahvaltı masasına gitmek için dolabima doğru gidiyordum.Dolabimda gözüme pembe çiçekli elbisemi kestirdim.Bu elbise en sevdiğim elbisemdi.
Elbise mi giydikten sonra artık aşağıya inmek için hazırdım.asagiya indigimde evdeki herkes bana bakıyordu sanırım bana bir haber vereceklerdi.Babama baktığımda gözlerinde daha önce hiç görmediğim bir bakış vardi.
Masaya oturduğumda babama şunu sordum.
"Baba masaya geldiğimden beri tuhaf tuhaf bakıyorsun.Neyin var?Bilmeden yanlış birseymi yaptim?Eğer yaptıysam ne olduğunu söylede öğreneyim.
Babam ise şunları söyledi
"Kızım sana söylemem gereken önemli bir şey var"
