Ben, Murat, kuzenim Lara ve Can dördümüz ev arkadaşıydık. Liseden beri çok iyi arkadaştık can benim lise aşkımdı onu çok seviyorum liseden beri çıkıyoruz hala onu ilk gördüğüm günkü kadar seviyorum bende ilk görüşte aşka inanmazdım ama artık inanıyorum her neyse çok uzattım konumuza dönelim. Sınav haftası başlamıştı gece geç saatlere kadar uyanık kalıp ders çalışıyoduk. Grne geç saatlere kadar uyanık kalmıştık o gece yıkıcı bir haber aldık bu haber ben ve lara'yı derinden etkileyen bi meseleydi babannem vefat etmişi. İkimiz saatlerce ağladık lara'nın dokuz yaşında annesi ve babası vefat etmişti. Babannem de ölünce pek bi kimsesi kalmadı. Cenaze töreni bu sabahtı nasıl gideceğimizi bilmiyoduk onlar Erzincan'da oturuyodu biz ise Manisa'da. Haberi alır almaz yola çıktık aceleden yanımıza bizi sıcak tutacak bişeyler ve para dışında hiçbir şey almadık. gecenin biri veya ikisiydi yağmur yağıyor ve şimşek çakıyodu. Lara ve ben hem korkuyor hemde çok üzülüyorduk. Neyseki kulaklığım yanımdaydı onun sayesinde birazda olsa korkum azalıyordu. gittikçe yağmur şiddetleniyordu. Murat;
-fren tutmuyo fren tutmtuyo
diye bağırdı tabi ben hiçbir şey duymadım lara kulaklığımı çıkardı olayı anlamamla ağaca çarpmamız bir oldu.