Lavinya Çiçek Ak
Sabah annemin odaya dalması ile gözlerimi araladım. Üzerimden sıcacık yorganımı atıp bana üstten bakan annemle ofladım.
"Ne oluyor anne?" dedim esneyerek.
"Kalk kız okula geç kaldın." dedi ve odadan çıktı. Boş boş kapıya bakarken telefonumu alıp tarihe baktım. Bugün pazar değilde pazartesi miydi?
Sikerlerdi lan!
Ağlamaklı ifademle yataktan kalkıp yüzümü yıkadım. Okul kıyafetlerimi giyip saçımı taradım. Ellerim saçımda ve taraktayken aklıma gelenlerde dondum.
Ben Gökay'a yazmıştım, ve iki hafta sonra kendimi söyleyeceğiminde sözünü vermiştim!
Sabırlı biri olduğunu ve bana güvendiğini biliyordum, en azından aşkıma güveniyordu. Yoksa konuşmadan engellerdi. Beni bulmaya çalışmayacağını umuyordum. İsmim Lavinya'ydı ama okulda herkes beni Çiçek ismimle tanıyordu.
Yani inşallah.
İnşallah Maşallahla olacak iş değil ki!
Ben ne boklar yemişim lan!
Kısa siyah saçlarımı tarayıp kahküllerimi düzelttim. Okul eteğimi düzeltip aşağı koşturdum. Çantamı omzuma takmayı unutmamıştım. Anneme el sallayarak evden çıktım. Koşarak otobüs durağına gidip gelen otobüse bindim. Dolu olan otobüste nefes nefeseyken bir yerden tutunmuştum.
Eğer yetişemeseydim büyük ihtimalle öğleden sonraki derslere girerdim.
Etrafa bakışlarımı atarken birini gördüm.
GÖKAY!
Karşımda olduğunu görünce telefonumu alıp yazmaya başladım. Otobüste elinde telefon olan bir sürü bizim okuldan kız vardı.
Anoniminbiriymisim: Günaydınnnnnnn.
Gokaytanyeli: Günaydın Lavinia.
Anoniminbiriymisim: NE KADAR YAKIŞIKLI OLDUĞUNUN FARKINDA MISIN YUNAN HEYKELİ!
Anoniminbiriymisim: Ama o nasıl kaş göz olay olay!
Gokaytanyeli: Otobüste misin?
Anoniminbiriymisim: Evet bende senin gibi geç kaldım. Bugün pazar sanıyordum.
Gokaytanyeli: Elinde telefon olan çok kız var. Bizim okuldan.
Anoniminbiriymisim: Ee zaten.
Anoniminbiriymisim: Bana bak, beni bulmaya çalışma. Zaten ben söyleyeceğim.
Gokaytanyeli: Zaten aramayacaktım, sabırlı biriyimdir.
Anoniminbiriymisim: Biliyorum.
Anoniminbiriymisim: Neyse görüşürüzz.
Gokaytanyeli: Görüşürüz Lavinia.
Telefonumu hemen kapatmadım. Cebime koyup gözlerimi ona diktiğimde bana baktığını fark ettim. Dizlerimden güç giderken gözlerimi camdan dışarı çevirdim. Beni tanıyor muydu bilmiyordum, tanıyorsa bile ismimi Çiçek olarak biliyordu.
Otobüs okulun durağında durunca kapıya doğru yanaştık. Önümüzde inen ve binenler vardı. Gökay benim arkamdaydı. İnenlerden bir kız koluma sertçe vurunca öne doğru düşecektim ki bir şey oldu.
Karnımda bir el hissettim. Beni kendisine çekip sırtımı göğsüne yasladı. Kafamı arkaya çevirip Gökay'a baktım.
Nefes nasıl alınıyordu?
Arkamızda olan insanlar yüzünden hemen otobüsten indiğimde o da indi. Hâlâ az önce olanın etkisindeyken yanına gittim.
"Teşekkür ederim tuttuğun için." dedim. Bana bakıp gülümsedi. "Rica ederim." dedi sonra formama baktı.
"Kaçıncı sınıfsın?" dedi merakla. Aynı okulda olduğumuzu anlamıştı.
Allah'ım sen bu kulunun bu çocuğa rezil olmasını engellle.
"11. Sınıf, Sende 12. Sınıfsın galiba." dedim bilmiyormuş gibi yaparak. Tek kaşı havaya kalktı.
"Beni tanımıyor musun?" dedi merakla. Okulun geneli onu başarıları sayesinde tanırdı. Ünlüydü yani.
"Yok. Niye ki?" dedim üstün oyunculuğumla. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi.
"Gökay ben." dedi elini uzatarak yürümeyi bıraktı. Bende durup elimi uzattım. "Çiçek." dedim sadece. Yürümeye devam ederken yanından ayrılmayı düşünmüştüm ama niye ayrılacaktım ki? Zaten aynı yere gidiyorduk.
Okula girince ayrılacakken Gökay'a el salladım. "Görüşürüz Gökay." dedim gülümseyerek. Yüzüme bakıp o da el salladı.
"Görüşürüz." dedi sadece.
Ben sınıfa girince çantamı uyuyan arkadaşım Kenan'a fırlattım. Birden yerinden fırlayıp bana ters ters baktı. Yanına doğru koşup ensesine bir tane geçirdim.
"Bak sana ne anlatacağım?" dedim heyecanla. Bana boş bakışlar atarken mırıldandı.
"Şimdi sıçtık." dedi üzgün bir ifadeyle. Tam ağzımı açarken matematikçi sınıfa giriş yaptı. Herkes susarken bizde kafamızı sıraya gömmüştük. Kapının çalınma sesinden sonra konuşan sesle kafamı kaldırıp elemana baktım.
Benim ki!
Gökay'ım.
"Hocam şunları imzalamanız lazım." dedi matematikçiye kağıtları götürerek. Nöbetçi kartına bakıp gözlerimle etrafı taradım. Bütün sınıftaki kızların hepsinin gözlerini Gökay'da görünce derin nefes aldım.
Hiç bir şeyi değilsin.
İçimden kudururken birden hıçkırdım. Sessizlik benim hıçkırığımla bozulurken Gökay'da mavi gözlerini bana çevirdi. Onunla göz göze gelince heyecanlandım. Biz bakışırken Kenan kulağıma eğildi.
"Eğer biraz daha bakışırsanız aranızdaki elektrikten okulun jeneratörünü patlatacaksınız." dedi fısıldayarak. Gökay'ın bakışları Kenan'a döndü. Sonra geri bana dönmedi hoca kağıtları verince sınıftan çıktı.
Kenan'a bakıp nefes aldım. Sonra kafamı tekrardan sıraya gömüp uyumaya başladım. Dersler uyumak falan derken geçti ve öğlen oldu. Kenan'la beraber kantine indim. Alacaklarımı Kenan'a kitleyip masaya oturdum.