Bölüm 1

Eda ben. Kendimi bildim bileli anksiyetemle savaştım, kaçtım herşeyden, hep uzak oldum herkesten. Bilirsiniz Corona dönemleri insan vakit geçirecek bir şey arıyor oyunlara sardım en yakın arkadaşımla oynardım hep Damla'yla. Damlanın bi arkadaşı vardı konuşmuşluğumuz yoktu ama arada birbirimize arkadaşlar aracılığıyla kısa notlar gönderirdik tabi bu da benim en büyük hatam oldu baştan belliydi korkak biri olduğu ergenlik işte anlayamadım. Yine oyuna girecektik Damla'yla birlikte birden o çocuk istek attı. Aldı damla onu hoşgeldin Batu dedi sesini çıkarmadı normalde sesini kapatmayan bi çocukmuş oysa ki. Damla'nın ısrarlarına dayanamayıp sesini açtı. Sesi, sesi öyle güzeldi ki sanki ilk duyduğumda içimde birşeyler koptu. Birşeyler söylüyordu ama anlaşılmıyordu benimle neden konuşmadığını anlayamadım ama ona nasılsın Batu diye sorduğum anda takımdan çıktı bidaha da gelmedi. Olmadı herhalde diye düşünüp pek takmadım aslında ta ki Damla'ya garip imalar yapana kadar. Her Damla'yla telefonda sohbet etmemizde beni de alın diye dalga geçerdi ama asla gelmezdi o aramaya sürekli damlaya attığım sesleri, fotoğrafları videoları isterdi. Damla benim iznimle atınca da altına sesi çok güzel, çok güzel bi kız mükemmel gibi şeyler yazardı. Doğrudan benimle iletişim kurmazdı ben damlaya atardım o batuya iletirdi aynı şekilde batunun mesajlarını da bana. Numaralarımız birbirimizde kayıtlıydı ama yazmazdı aramazdı. Böyle devam etmesinden çok sıkılmıştım. Eski bi arkadaşım vardı aynı okuldaydık sonra Hatay'a taşınmışlar onun abisiyle tesadüfen tanıştık oyunda. Beni en etkileyen şey cesur oluşuydu ismi Mehmet'ti. Mehmetle her gün görüntülü konuşur, maç girer, sohbet eder ve beraber uyurduk sürekli benim için bi yolunu bulup Antep'e geleceğini söylerdi. Ama ona bi türlü alışamadım sanki aklımda başkası var gibi hissediyordum ama onun doğru kişi olduğunu düşünüyordum. Esma vardı bizimle aynı sınıftan mehmeti de tanıyor uzaktan yakından bunlar ben yokken konuşmuşlar Esma ona benim başka birinden hoşlandığımı, o kişinin eski sevgilim olduğunu ve isminin arda olduğunu söylemiş. Tabi benim haberim yok sabah bir sürü tehdit ve küfür mesajlarıyla uyandım Mehmet'ti bu. Cevapsız onlarca arama vardı uyandığımda hala arıyordu açtım ve nolduğunu sordum. Bana neler olduğunu bile sormadan ne kadar aşağılık bi insan olduğumu haykırıp duruyordu. Ona açıklama yapmaya çalışıyordum nedenini bile bilmediğim halde ama Mehmet susmuyordu. 10 dakika kadar bana ettiği ağıza alınmayacak küfürleri ve tehditleri dinledim en sonunda Antep'e gelip beni öldüreceğine yemin ettikten sonra telefonu kapattı. Ergenlik işte öyle korkmuştum ki Mehmet'i her yerden engelleyip Damla'yı aradım. Beni biraz sakinleştirdi ama saatler geçmesine rağmen hala çok korkuyordum ta ki o gece Batu'dan bi mesaj gelene kadar...