Yatağından gerinerek kalktı. Odasına vuran güneş onun bu sabahki keyfini kaçıracak kadar rahatsız edici değildi. Belinde ufak bir sızı hisettiğinde yatağına dönüp üzerinde kedisinin oyuncaklarının birinin olup olmadığıni kontrol etti. Eğer üzerine yattığı Mika'nın rahatsız edici oyuncaklarından biriyse bu bel ağrısınin sebebi açıklığa kavuşmuş olacaktı ancak yatağın üzerinde hiçbir şey yoktu. Isabella her şeyden habersizce güne başlamıştı tatlı güneş ve huzurla çekilen bir uyku bu sabah onu mayıştırmıştı birazdan elini yüzünü yıkamak için gireceği banyoda bütün evi çığlığıyla dolduracağından bi haberdi. Kitaplığının dibinde sırt üstü uzanan kedisine yaklaşıp turuncu yumuşak tüyleri büyük bir keyifle okşamaya başladı. Mika gözlerini araladığı gibi yerinden hoplayıp sahibinden uzaklaştı. Isabella alışık olmadığı bu tepkiye karşılık bir kaç saniye öylece donup kaldı kedisinin onun dağınık saçlarından korkmuş olabileceğini düşününce munzur bir tebessüm ile tekrar Mika'ya yaklaşıp okşayacakken kedi odanın aralık kapısından hızlıca kaçıp gitti. Isabella Mika'nın ardından suratını asıp
"Huysuz kedi" diye mırıldandı.
Saçlarını eliyle geriye doğru itip biraz düzeltmeye çalışırken beyaz kıyafet dolabına doğru ilerleyip dolabı açtı askılıktan mütiş bir titizlikle ütülenmiş olan okul kıyafetlerini alıp dolabı tekrar kapattı. Islık çalıp bir yandan dans etmeye çalışıyordu. Okul kıyafetlerini dağınık olan yatağın üzerine bırakırken aralık olan kapıyı kontrol etti. Annesi özenle ütülenmiş okul kıyafetlerini dağınık yatağın üzerine bıraktığını görürse ona çok pis kızardı. Isabella hınzırca gülüp hızla banyoya girdi annesi odasına gelmeden işlerini hızlıca halletmeliydi. Banyonun aynasına bakmadan hızla yüzün sabunla köpürtüp yıkamaya başladı ardında yüzünü durulayıp havlu ile kuruttuktan sonra ancak aynaya bakabilmişti. Aynadaki yansımasını görünce derince yutkundu ve gözlerini kocaman açtı. Birkaç kez hızla gözlerini kırpıştırdı ancak aynadaki yansımasında en ufak bir değişiklik olmadı. Titreyen elleri korkakça yüzüne ulaştığında bu yaşadığına inanamadı yüzü pürüzlü ve kırışıktı yaşlıların yüzünden bir farkı yoktu şu an.
"Bu olamaz! Bu bir kabus! Bu gerçek değil!" diye çığlık çığlığa bağırırken gözleri hafiften dolmuştu.
Aşağıdan annesinin sesini duyunca hızla banyodan çıktı annesinin merdivenlerden çıkan ayak seslerini duyduğu gibi odanın kapısını kapatıp kilitledi bunu annesi görmemeliydi. Şimdilik kimse bunu bilmemeliydi.
Annesi kapının önüne geldiğinde bıkkınca sert bir nefes verdi
"Isabella neden bağırıp çağırıyorsun aşağıda arkadaşın Stella var. Kız şaşkınca bana baktı nasıl her gün bizi rezil etmeyi başarabiliyorsun anlayamıyorum. Hadi çabuk in aşağıya arkadaşını bekletme."
"Neden geldi şimdi bu kız ona gitmesini söyle anne!"
Annesi kapının kolunu indirip kilitli olduğuna emin olunca sessiz tutmaya çalıştığı sesiyle
"Isabel! Kendine gelir misin kızım? Arkadaşın bir hafta önce ondan aldığın defterini istemeye geldi nasıl ona gitmesini isteyebilirim çabuk defteri de alıp aşağı in ve arkadaşına teşekkür et anladın mı beni?" Isabella tedirgince ellerini saçlarına geçirip düşünmeye çalıştı bir fikir gelmeliydi aklına
"Anne! Bekle bir dakika gitme" diyip hızla kitaplığı ulaştı ve sarı defteri eline alıp kapının önünde çömeldi. Kapının altından sarı defteri dışarı itiğinde sarı defter annesinin beyaz ev terliğine dedi ve koridorda dolanan bakışlarını aşağı indirip sarı deftere baktı annesi ve hızla defteri yerden aldıktan sonra
"Isabella! Çabuk çık odandan bu defteri arkadaşına sen verceksin sakın kabalık yapacağını düşünme"
"Anne yalvarırım git bugün okula gitmeyeceğim lütfen o gittikten sonra konuşalım"
"Isabella başın belada kızım bu kabalığının cezasını çekeceksin tabi okula gitmemek için haklı sebebin yoksa onun cezasını da çekeceksin!" Dedi ve gitti bayan Samandra.
Isabella annesinin gitmesiyle kendini yere attı ve
"Şimdi ben ne yapacağım"