Mert, Derin’i sessizce AVM’nin bir köşesine çekti. Ellerini omuzlarından tuttu ve gözleri Derin’in gözlerine kilitlendi. “Bak… burada kimse yok. Sadece sen ve ben. Ve ben… seni koruyacağım, ne olursa olsun.”
Derin hafifçe gülümsedi, ama bir anlık sessizlikle Mert’in sert bakışlarını hissetti. “Bunu hep mi yapacaksın?”
Mert: “Evet. Çünkü seni kaybetmeye tahammülüm yok.”
Bu sert ama romantik tavır, Derin’in hem sinirini hem de kalbini aynı anda harekete geçirdi.