Derin, Mert’in yanından yürürken kalabalık gibi boş AVM’de adımlarının yankısını duyuyordu. Mert’in beli hafifçe öne çıkıyor, karın kaslarının her hareketi adeta dikkat çekiyordu.
Mert, Derin’in adımlarına uyum sağlayarak yanına yaklaştı ve hafifçe omzuna dokundu. “Sana bakmak, hâlâ benim için bir tür eğlence,” dedi alaycı bir tonla ama gözleri ciddi, koruyucuydu.
Derin: “Hâlâ o kendini beğenmiş tavrın var…”
Mert: “Evet… ama sadece sana karşı böyleyim.”