Hiç saklı ormanı duyduzmu veya nasıl gidileceğini biliyomusunuz işte asıl hikaye şimdi başlıyor
Ben Esila normal bir hayatım vardı daha ki o 27 Eylül gecesine kadar Öncelikle size nasıl bir hayatım olduğundan bahsedeyim ben bu Neyime kızım o yüzden babamla pek vakit geçiremiyoruz pazar günleri dışında annem ise ev kadını o gece gene babamla kavga etmiştim müzik dinlemeyi çok seviyordum Bu yüzden de odama çıkıp müzik dinlemeye başladım Ben genelde hep kızdığımda mutlu olduğunda Üzüldüğümde Yani şaşırdığımda bütün ama bütün duyguları yaşadığımda hep müzik dinlerim o sırada Neden bilmiyorum evimizin bahçesinde kocaman bir çınar ağacı vardı Uçun aracını Neden bilmiyorum altına bakma gereksinimi duydum altında Bembeyaz bir zarf vardı zarfın üzerinde altın harflerle adım yazıyordu ama o kadar parlaktı ki karanlığın içerisinden bile görünebiliyordu o sırada babam Tabii ki her zamanki olduğu gibi koltuğun üzerinde pinekliyordu Annem ise Bulaşıkları yıkıyordu o sırada kimseye çaktırmadan bahçeye çıktım ve Çınar ağacının yanına gittim çınar ağacının altındaki zarf hala oradaydı zarfa alıp Direkt odama çıktım Bu zarfı ne yapacaktım bilmiyorum açarsam çok kötü bir şey olacakmış gibi hissediyordum ama açmazsam da meraktan uyuyamayacaktım açma kararı aldım zarfı açtığımda şunlar yazıyordu...
Merhaba Esila seni sakla ormana davet ediyoruz eğer gelmeyi kabul edersen Yarın gece saat Üç buçuk sularında çınar ağacının altında ol onlar gelip seni alacak
Yazıyordu kimden geldiğini veya neden geldiğini bilmiyordum Belki de bir ay yaşın yaptığı bir şeydi belki biri bana takmıştı kafayı Bu yüzden yapmıştı belki ama ne olursa olsun Gece saat üçte gidip orada gidecektim Sabah sabah ettim gözüme bir Damla uyku girmemişti o sırada küçük bir çanta hazırladım ve en yakın arkadaşıma gittim en yakın arkadaşıma da bununla o durumdan bahsettim beni yalnız bırakmayacağını biliyordum ve benimle gelmeyi kabul etti ikimiz de çok korkuyorduk ama korkudan daha çok merak duygusundaydık kim yapmıştı neden yapmıştı niye böyle bir oyun oynamıştı bize ya da oyun muydu yoksa gerçeklik algısını mı kaybediyorduk o gün arkadaşım gelip bizde kalacağını söyledi ailesine gece saat 3 sularında bahçeye çıktık ama işte çıktığımızda kimse yoktu çınar ağacının altında beklemeye başladık bekledik bekledik en sonunda bir cüce geldi cücenin sadece gölgesini görebiliyorduk ne yüzü ne kemikleri ne de bir gölgesi vardı Sadece hissedebiliyorduk onu takip etmeye başladık istemsizce takip ediyorduk bir yerden sonra ayaklarım o kadar ağrımaya başladı ki ama takip ediyordum çünkü duramıyordu en sonunda takip etmeye devam ettik bir yerde durduk Bir yol ayrımına gelmiştik yere bir şey bıraktı ve Gitti gider gitmez arkadaşım geri bıraktığı şeye baktı bir haritaydı bize yolu gösteriyordu Sağdaki o seçmemiz gerektiğini gösteriyordu Sağdaki onu seçtikten sonrasını göstermiyordu Sağdaki oğlu kadar kötüydü ki kanla kaplı gözler kurtulmaları köpek havlamaları gibi bir sürü şeyle karşı karşıyaydık hem arkadaşım hem de ben çok kötü titriyorduk en sonunda arkadaşım bayıldı onu orada yalnız bırakamazdım ama devam da etmem gerekiyordu çünkü bu yeri acilen bitirmem gerekiyordu çok korkuyordum arkadaşımın sırtıma alamazdım çünkü sırtım ağrıyordu zaten sırtımda çanta vardı Ne yapacağımı bilemez bir şekilde ağlamaya başladım Sen ne dersem 2 saat 3 saat boyunca oradaydık sonra arkadaşımın ağzından köpük çıktığını fark ettim arkadaşım ölmüştü bunu ailesine nasıl söyleyecektim daha da ağlamaya başladım Daha da içli ağladım ama yapabilecek hiçbir şeyim yoktu yola devam etmek zorundaydım arkadaşımın çantasında Kendimle beraber aldım Ne olur neolmqz diye yola devam ettim ama ağlıyordum hem korkuyordum Keşke kabul etmeseydim diye düşünüyordum tekrar bir yol ayrımına gelmiştim artık kendimden de vazgeçmiştim yerdeki haritayı aldım ve baktım doğru olan yerin soldaki sapak olduğunu söylüyordu ama ben sağ tarafta gittim ne olabilirdi ki zaten arkadaşımı kaybetmiştim oradan gittiğimde yolun sonunda bir periyle karşılaştım ne soru sorduysam cevap vermedi en sonunda arkadaşım hakkında bir şeyler konuştum ona dedim ki arkadaşım vardı benim bir tanem Ama onu en son kaybettim dedim Peri onu arkadaşımın gönderdiğini söyledi arkadaşım Gerçekten de ölmüştü o Peri beni o şatoya götürdü artık saklı Orman şatosundaydım ve oradaki bana mektup yazan kişiyi gördüm ama hala arkadaşımın acısı kalbimdeydi sonra ne oldu dersiniz Arkadaşım da orada gördüm ve beraber o şato'da yaşadık ve ailelerimizi bir daha da hiç görmedik zaten görmek istesek de artık göremezlik Çünkü bir daha saklı ormadan geçemezdik