İçeriğe geç

Saklı kalpler

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Saklı kalpler

Bölüm 1

Her şeyin başlangıcı

Günün ilk ışıklarıydı dağınık yatağımla dağınık saçlarım Bugün benim de dağınık olduğumu gösteriyordu Aklım çok bulanıktı yataktan kalkma isteğim hiç olduğunu sanmıyordum okula gitmem gerekiyordu ama okulun bana geçmişi hatırlattığını da unutamıyorum geçmişim şu ankinden daha kirliydi nasıl temizleneceğimi kimin temizleyeceğini nerede temizleneceğimi hiçbir şey bilmiyorum tek isteğim gözümü kapatıp sonsuza kadar açmamak Ama bunu sadece Tanrı yapabilirdi Benim isteğime bağlı değildi hiçbir şey zaten Ne istersem Evren tersini gönderiyordu bana yataktan doğrulurken Ayağıma bir şey battı Bu da benim tekrar yataktan kalkmamam gerektiğini gösterdi Aslında Evren beni seviyordu ama bana gönderdiği şeyler işte böyle göstermiyordu Bazen evren sonra ne olacağını gösteriyordu bazen de o an her şeyi batırıyordu ayağıma batan şeyi çıkarıp tekrar yataktan doğruldum hızlı adımlarla banyoya girerek rahatlatıcı bir duş aldım Duşun insanları arındırdığı söylenirdi ama ben de hiç öyle bir ilgisi yoktu sadece fiziksel olarak arınırdım duştan sonra saçlarımı kurutmadan Altına siyah tayt üstüme uzun sweet'imi giydim kahvaltı bile hazırlamadan hızlıca evden çıktım işim vardı Evet ama ben işte sadece paraya ihtiyacım olduğun zaman gidiyordum ve Her gittiğim daha geç gittiğim için dayak yiyordum bu yaşıma rağmen Bu Şehirde geçmişim vardı Yalnızlığım vardı ailem vardı ailemin Mezarlığı vardıKüçük kardeşimin cesedi vardıBenden nefret eden binlerce insan vardı acilen bu şehirden gitmeliydim ne bekliyordum ki yaklaşık yarım saattir yol yürüyordum nereye gittiğimi bilmeden hala yürüyorum önüme gelen ilk denize girip hava ne kadar soğuk olursa olsun yüzüp uzaklaşmaya çalışacaktım nerede olduğumu bilmiyordum hemen bir yere gidip en yakın denizin nerede olduğunu sormalaydım yavaş yavaş koşmaya başlarken alnımdan düşen terlerin gözyaşlarıma karışmasıyla vücudum Sırılsıklam olmuştu öyleTam denize girmeye hazırdım kendi kafamda koşarken midemin bulandığını fark ettim ve aklıma yine bir ay önce yaptığım büyük hata geldi aslında tam da olarak Benim atam değildi Ben önlemediğim için suçlu görüyordum kendimi kendimi koruyamadığım için oldu Bunların hepsi tüm bu çöküşüm kendimi koruyamamdan geldi yani amcamdan midemi bulantısı artarken başımın döndüğünü fark ettim ve yavaş yavaş bilincimi kaybediyordum sanırım...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.