İçeriğe geç

SAKLAMBAÇ (yeterli okunma sayısına ulaşamadığı için yeni bölüm yapılmayacak)

Bölüm 2 · 2 dk okuma

SAKLAMBAÇ (yeterli okunma sayısına ulaşamadığı için yeni bölüm yapılmayacak)

Bölüm 2

2. Bölüm-Rüya

....ve o el o el....

soluklanarak yatağımdan kalktım ter alıyordum nefes nefese kalmıştım bunlar bir rüyaydı aslında rahatlamıştım rüya olması iyi bir şeydi

kafamamı hızlıca dolaba döndüm yatağımdan çıkıp terliklerimi giydim dolaba doğru yöneldim dolabın kapğını açtım

siyah bir varlık bana el sallıyordu? Hayır ya uyku sersemiyim ya da hala rüyadayım gözlerimi hızlıca ovuşturdum ama ovuşturduktan sonra hiç bir şey yoktu

çoraplarımı almak için komidinimin çekmecesini açtım çoraplarımı aldıktan sonra aynaya baktım aynada kırmızıyla bir yazı yazıyordu şok olmuştum kalbime inecekti resmen yazıda

"Babanın kanının tadı çok güzeldi, biliyor musun? Seninde tatmanı öneririm."

babamın... Babam... Babamın kanı...

Başım dönmeye başladı etrafı göremiyordum gözüm kararmaya başladı tam o anda o siyah varlığı tekrardan gördüm gülümseyip bana el salladı ve tamamen gözüm karardı...

*Belli bir süre sonra*

Tedirgin bir şekilde gözlerimi açtım bembeyaz bir yatak mavi kıyafetler buralar tanıdık geliyordu burası babamın bir çok kez geldiği ve sen nefesini verdiği hastanesi hatta odada aynıydı o odanın numarası 42 idi babamın son nefesini verdiği odanın numarası 42 idi bu bir tesadüf olamazdı değildi

Annem önümde duruyordu

"Anne bana ne oldu?"

Dedim

Ne olduğunu biliyordum ama olanları annemin ağzından dinlemek istiyordum

Annem derin bir nefes aldı ve

"Sorunda o zaten ben sana neler olduğunu bilmiyorum senin ağzından dinlemem lazım ama sanırım sende benim gibi bir şey bilmiyorsun veya biliyorsun ama hatırlamıyorsun ama bilipte söylemiyorsan.... Çok büyük bir hata olur sana yardım etmem için neler olduğunu söylemen lazım aksi takdirde yardım edemem... Yardım edemessem... Umarım senin için yeterince iyi bir açıklama olmuştur buğlem"

Dedi

Dediğim gibi olanları biliyordum ama söylemek ile söylememek arasında kalmıştım sanırım biraz düşünmem lazımdı bunu nasıl anneme söyleyebilirdim ki? O benim annemdi ondan bir şey saklayamazdım, saklamamalıydım derin bir nefes aldım anneme söylemek için tam o sırada kapı açıldı

Şükürler olsun anneme bunu söylemekten kurtulmuştum iceri gelen kişinin elinde vişneli iki tane meyve suyu vardı su ve ilaç yerine neden meyve suyu getirdiklerini biliyordum çoğu şeyi bildiğim gibi 10 yaşında olduğum için en fazla ne bile bilirki? Demeyin emin olun ki sizden daha çok şey biliyorum

Çocuk olduğum için şurup içmeyeceğimi düşünüyorlardı aslında belki haklılardı beyaz şurubu sevmem bu yüzden vişne suyunun içine ilaç kalmışlardı

Gelen kişi elindeki meyve sularını yanımda ki küçük masaya bıraktı ardından derin bir nefes alıp

"Bir lac gün hastanede kalıp dinlenmesi gerekiyor, ama başında çok durmayın hem size bulaşır hem taburcu olması uzun sürer"

Dedi

Anneme vereceğim cevaptan bir kaç gün boyunca kurtulmuştum

Buğlemin annesine vereceği cevap ne olacaktı

Bunun cevabı 3. Bölüm de

3. Bölüm için 50 beğeni

Bölüm sonu

15 yorum