Belki de sevememek beni böylesine delirtti
Pamuğa dokunduğumda bile canım yanıyor
Nefretin distopyasıdır benim zihnim
Sahte sevgileri delirtici nefretle değiştim
Bir kutum olsaydı keşke, içinde kitap ve defterle
Sonsuza dek orada yaşardım herhalde
Kalplerle oynayacağıma harflerle oynardım
İki kafiyeyle önüme bakardım
Sevgimi yanlış insanlarda kullandım
En gerekende onu benden aldın
Meleklerin şarkılarını lanet sandım
Küstüm dünyaya hiçliğe kandım
