soğuk ıssız ve karanlık
Düşüncesi saçma
Bir o kadar da bulanık
Gece o müzikle
Hüznüne dosttur
Yıldızlar huzur bekçin
Ay ise sarhoştur
....
Seni Uzaktan Sevdim Ben
Kırlangıçlar gibiydi sevgim
Gökyüzünde dans eden
Rüyalarım bitmesin istedin
Seni uzaktan sevdim ben
Gözlerim bağımsız kalıyorlardı
Gözlerine yakalandım senin ben
Alamıyordum bakışlarımı
Seni uzaktan sevdim ben
Ne de yıkardı sevmediğini duymak
Kalbimdeki sen şehrini
Bilme istedim bu yüzden
Seni uzaktan sevdim ben
....
Hiç içmediğim bir sigarayı andırıyor bazen
Ciğerimi çürüten bir bağımlılık gibi sen
Ne kadar fark var arasında bilmem
Külleri gibi kokusu yalnızlığının
.....
Gözlerim sel olur gönlündeki rıhtıma
Bir gemi misali gider dururum
Ruhum mest olur kalp diyarına
Meftun misali bakar dururum
Yetişemez gölgeler senin dalgalarına
Saklanırım ey can dediğin deryalarına
Gözlerim dediğin yıldızlarına
Bakar bakar kaybolurum
..........
Mevsimlerden kış yolum uzun
Ömür bedbaht bir deniz karşımda
Sen ismimi dahi unutmuşsun
Ben silmezken hafızamda
Çocuktum bilmiyordum
Adını gördüğüm rüyalarımda
Şairler sevda dermiş duydum
Sevda kara demek aslında
Bu karanlıkta bir aya
İhtiyaç duydum
Ama sen ay değildin
Ben bunu biliyordum
........
bir hapisane düşün
hiç görmediğin kelimeler
Müebbetlik
bir hapisane düşün
yutkunuğun ne varsa
söylemeyip
bir hapisane düşün
adına kalp denilen
bir hapisaneki
ne varsa
kanayıp görünmeyen
dikenlere bata çıka
yaşarsın
.....
Hani gözlerin dolarda
Bakarsın ya puslu puslu
Anlamazsın neden
Kalbindeki yoksunluğu
Yolları bu şehrin
Çakıllı ve taşlı tuşlu
Baksan merdiveni bile
Kırılmış ve kuruntulu
Soğumuş kahve gibi benliğim
Olsa bile çokluğu
Unutulmuş içimdeki
Çocukluğun yokluğu
........
Ne mi demiştim yıllar önce
Anlatamadığım bir sürü şiir
Satır satır
Konuşmayı bilmezdim seni görünce
Yazmayı öğrendim bende
Yazdım yazdıkça ama
Neye yaradı bilmem
Dediği gibi Üstad Nazımın
Sana yazdıkarımı başkaları okuyor
O zaman yazarım neden
Yazmazsam dinecek mi
Sensizlğin verdiği sızı
Hiç değilse daha azı
Kanıyor yüreğimden
.....
Düşler dünyası gibi sen
Bazen ıssız bazen sessiz
Gözlerimin daldığı her köşen
Bırakıyor nefessiz
Hani derler yaradılanlar aynı
Sen bir başkaydın
Gücüne gitmesin Tanrının
Ama yaşamayı unutturuyordu
Duyduğumda bile adın
Geçen yılların hatrına
Tekrar görsem ya seni
Tekrar baksam gözlerine
Bu bir ilk değildi
Son da olmasın
Geri ver güldüğümüz o günleri..
Bu böyle kalmasın