Her gece.
Her gece, Novita'm.
Ama yine de bir gece.
Bir gece.
İşte o gece hayatım değişti, Novita'm.
Seni zaten okulda görüyordum. Yani ne zaman simsiyah uzun saçlarını at kuyruğu yapsan o saçlarını koklamak istiyorum. Tabii normalde de öyle.
Ah, bir sapık değilim.
Sadece sevdiğim kadının saçlarını koklamayı diliyorum, bu. gece de
Bu yolun sonu yok, n'olur bana arada bakma.
N'olur küçük bakışlar atıp buz kalbimi eritmesen?
Ben, gözümü kapattım ben.
Diyecek sözün olmaz, bakacak yüzün kalmaz.
Ah Novita'm, ne buluyorsun o insancıklardan.
Hiçbiri birbirini sevmiyor. Hiçbiri birbirine bakmıyor, takmıyor, konuşmuyor.
Gerçi.. gerçi konuşsalar bile samimi değiller.
Sana! Benim seninle aynı kaldırımda yürümem için otobüsten erken inip şemsiyesiz yürüdüm bir saati ben.
Ama sorun değil, Novita'm.
;)
Yine de..
Yine de.. seni görüyorum.
Bir erkek ağlamaz, değil mi Novita'm.
Peki ben neden sana bunları yazarken burnumu çekiyorum. Neden kolumda siliyorum burnumu? Neden başımı okşamıyorsun. Neden bana 'seninleyim' demiyorsun.
Yoksun.
Yoksun, Novita'm
Bir daha ki ağlayışımda, en nefret ettiğim anda yine sana yazacağım.
İyi geceler, Novita'm...
.