Ben hiçlikteyim,kazanmayı bekleyenlerin arasında~
Şarkı önerisi(Porselen kalbim)🖤
Aselden~
Yaralarımı temizlemektem nefret ederim, mecburi olmadığı sürece..
Çünkü onlara her baktığımda vicdanımı kaybetmediğimden emin olmalıyım..
Ama onu temizlemek isteyen insanlar olduğunu bilmiyordum..
Gerçekten sevilmeyi haketmediğim sürece kimse yaralarımı temizlesin istemiyorum..
Hep kanattılar,hep yeni yaralar açtılar,bazen ben açtım..
Ama hiçbir yara dostunun açtığı yaralardan derin olmaz,hançerler de yesen,ateşin altında kıvransan da..
Şu fuzuli hayatta en acıtan yara dostunun açtığı yaradır..
Yeni seveceğim kişi bütün yaralarımı sarabilir..
Ama o yaramı sadece açan kişi sarar..
Yüreğimi her baktığım da delen yaram..
Onu sadece açan kişi görebilir..
Onu sadece en acıtan yarayı açabilen kişi görebilir...
Ama o yaram hep kanayacak,o gelmez,sarmaz yaramı..
Bir tarafım her zaman kanayacak ama kimse temizlemeyecek,ne ben ne o isteyecek temizlemeyi yaralarımı..
Kimbilirdi ki o yaralarımı temizleyecek biri olacağını?
Şarkı önerisi(Genius)🖤
Gizemli kişiden~
Bütün11. sınıfların boş dersiydi, Atalay ve yanındaki diğer erkekler futbol oynuyordu.
Atalayın her düşüşü ve kalkışında tahrik oluyordum,acaba bir yeri kırılmışmıydı hiç?Umarım kırılmamıştır çünkü ona bir ilk yaşatmak isterim..
Asel gerizekalısı ve birkaç kişi voleybol oynuyordu,o kibirli kızın da sonu iyi olmayacak...
Her baktığımda beni tiksindiren o kaltak yani Talya ise yalnız başına oturuyordu..
Pis sürtük üstüne ince kıyafetler giymiş,Atalaya bakıyordu.
Onun o sarı saçlarını ona yutturacağım..
Bir anda enseme dokunan elle oturduğum yerden zıpladım,bu Aseldi..
*Voleybol oynuyoruz gelmek ister misin?
*Hayır.
*O zaman başka zaman,en azından ismini söyle?
Onu duymazdan geldim ve gergince uzaklaştım.
Sözde iyilik yapacağını zannediyor, salak Atalayın yalakası..
Belki de beni zavallı gördü,yalnız oturdum diye.Hayır, ben zavallı değilim.
Belki de oyun oynamak istiyorlar,oynarım..
Ama kendi kurallarıma göre..
Cebimden telefonumu çıkardım ve Instagramdan 11 lerin ortak sohbet grubuna gizli hesapla,
"Şok şok haber,11-A sınıfının ikiyüzlülük gururu olan,Asel'i tebrik ederim.9.Sınıfta kendini parayla satmış ve en yakın arkadaşını kandırmıştır, şimdi ise herkese gülecek kadar yüzü var.Ne düşünüyorsunuz?"
Oyunları kazanmaya alışığım..
Şarkı önerisi(Walls Could talk)🖤
Talyadan~
Oturduğum yerde sadece etrafa bakınıyordum,canım sıkkındı çünkü abim yakında 24 saatlik işe başlamayı düşünüyordu.
Beni tek anlayan insanı daha nadir görmek bana kesintisiz acı veren şeylerden biriydi..
Sakince derin nefes aldım ama o aldığım nefes öfkeli bir iç çekişe dönüştü,üzerime gelen Asel'i farkedince..
Siyah saçlarından birkaç tel terden dolayı yüzüne yapışmıştı ve sanırım ağlıyordu ki yüzü kıpkırmızıydı.
*Yine ne oldu Asel?
*Birde soruyor musun?Aptal! Bencilliklerinden usandım!
Ne dediğini anlamamıştım sorgulayıcı bakışlarıma karşılık alayla sinirden güldü,
*Beni hep kendini satan bir orospudan fazlası olarak görmeyecek misin?Beni seni satan bir arkadaştan fazlası olarak görmeyecek misin?Beni kibirli birinden fazlası görmeyecek misin?
O konuştukça içim acıyordu,evet kahrolası geçmişimizden bahsediyordu ama benim hiçbirşeyden haberim yoktu.
Gözlerim doldu,onun bu isyan eden haline karşı,
*Neyden bahsediyorsun?
Öfkeyle bağırdı,
*Lanet olası herşeyi Instagramda paylaşmandan bahsediyorum!Beni rezil etmekten yorulmadın mı!?
Kırgın sesi,öfkesi ve nefretimle harmanlanmıştı.
Zorlukla konuştum,
*Asel ben öyle bir şey-
Yüzüme yediğim tokatla sustum,hep böyle olacaktı,ne o bana inanacaktı ne ben ona..
Ben sustum,o ise karşımda ağlıyordu, etraftakilerden bazıları sadece gergince bakıyordu,bazıları fısıldaşıyor,bazen gülüyordu.
Parkta ki o ağlayan çocuk hiç susmadı,hiç gülmedi..
Sürekli gülen çocuk onu güldüremedi..
Gözlerimden akan bir kaç damla yaşa engel olmadım ve sadece gülerek,
*Parkta ağlayan o çocuğu hiçbir zaman güldüremedim,o hep ağladı,hep ağladı ben sustum..
Kaşları şaşkınca kalktı ve tebessüm ederek adeta fısıldadı,
*Hatırlıyorsun.
*Hiç unutmadım.
*Hafızanın iyi olduğunu biliyordum..
*Evet, sonuçta zeki bir kızdım..
Asel tebessüm ederken,içimde ki eksik dikişler yerine oturdu,gözümden akan yaşları sildim.
*Yani bana inanıyorsun?
*Ya sen?
*İnanıyorum..
Dediğim sözlere ne kadar şaşkında olsam kendimden emin bir şekilde söylemiştim..
Gözleri şaşkınca açıldı ve gülümsedi,ben de onun heyecanına kıkırdadım.
Bana doğru bir adım attı ve duraklayınca ben ona yaklaştım ve ona kollarımı sardım.
Kolları sırtıma sarılınca rahatladım..
Etraftaki fısıldaşmalar sadece sevinçli tebessümlerle sonlanmıştı..
Sarılma merasimi bitince ondan uzaklaştım,tam karşımda dururken hâla şaşkınca bakıyordu.
"Helal olsun size kız!"
Onurun tezahüratları andıran sesiyle birkaç kişi kıkırdadı ben ise Asele tebessüm ettim.
Asel,
*Seni çok özledim salak..
*Bende seni gerizekalı..
Zeyda yanımıza yaklaştı ve bizi yanına çekiştirip sarıldı.
*Sonunda ya!
Törpülünün bu tavrına kıkırdadım ve Atalayın tebessümünü farkettim,Onurun yanında ellerini cebine sokmuş, tebessüm ediyordu..
Ama bu tebessümü çok farklıydı..
Sanki çocuğa renk gelmiş gibiydi..
Kızlar Asele sarılırken,Atalay bana birkaç adım yaklaştı ve eğilerek sessizce,
*Sanırım mutlu olmayı öğreniyorum sayende..
