Bu buradaki son günüm. Kızlarla dün konuştuğumuz gibi AVM’ye gidicez. Son bir kez birlikte eğlenmenin, bu taşınma işini aklımızdan atmak için kafa dağıtmanın iyi olacağını düşündük. Dün annemin mesajını görünce canım evden çıkmak istememişti, kızlar ne kadar ısrar etsede dün o haberi aldıktan sonra evden çıkmamıştım. Aslında bugünde pek evden çıkasım yoktu ama kızlar bana iyi geleceğini söyleyerek uzun uğraşlar sonunda beni ikna etmişti. Sabah erkenden kalktım kendime bir iki parça bir şey hazırlayıp ayak üstü yedikten sonra hazırlanıp dışarı çıktım. Stresli olduğum günler sabah erkenden kahvaltımı yapıp bizim evin yakınlarındaki deniz kenarındaki parkta deniz havasını alıp rahatlayarak kendi kendime yürüyüş yapardım. Bu yapmayı en sevdiğim aktivitelerdendi. Ben yürüyüş yaparken telefonuma mesaj geldi yakınlardaki bir banka oturup telefonumu açtım.
Duruşşş
-Elif daha iyi misin?
-Yani bilmiyorum Duru daha iyi gibiyim ama hala atlatamadım.
-Henüz atlatamamış olman çok normal, yüklenme kendine.
-Ama hala nasıl olduğunu aklım almıyor, niye yani.
-İstersen biz kızlarla buluşmadan önce buluşalım, konuşuruz rahatlarsın.
-Teşekkür ederim Duruşş, iyiki varsın. Her zamanki parkta yürüyüş yapıyorum.
-Hemen geliyorum.
-Bekliyorumm.
Duru gruptaki en sevimli, en sempatik kızdı. İlkokuldan beri arkadaştık. Ne kadar aramızda yaş farkı olmasada aramızda hep bir abla kardeş bağı olmuştur. Duru’yu kardeşim gibi seviyordum. Duru’nun gelmesini beklerken telefondan bir şeyler izleyerek biraz oyalandım. İnstagram’a bakarken bir duyuru gördüm.
Küçüklüğümden beri tiyatroya ilgim vardı ve bu bahsedilen tiyatro kulübü halamların yaşadığı yerdeydi. Yeni hayatımda arkadaşlar edinmeme ve oraya daha çabuk adapte olmama yardımcı olabilirdi. Duyuru’nun altındaki açıklama kısmında bir numara vardı, Hızlıca numarayı aradım.
-Merhaba
-Merhabalar, nasıl yardımcı olabilirim.
-Tiyatro kursu duyurunuz için aramıştım.
-Katılmak istiyorsanız şuan hala kontenjanımız var, isminizi yazdırmanız yeterli.
-Bir kaç sorum olacaktı.
-Tabi, sizi dinliyorum.
-Ücretsiz mi?
-Evet, kıyafetleri vs. sizin karşılamanız dışında ücretsiz.
-Saat kaçta başlıyor?
-Kendi müsaitlik durumunuza göre program oluşturup öyle başlayabiliyorsunuz, kayıt için buraya gelince kendiniz seçmeniz daha doğru.
-Başka bilmem gereken birşey var mı?
-Konumunu ve seçmeniz için saat aralıklarını size göndermiş olacağız, isminizi alabilir miyim?
-Elif Güray.
-Tamamdır kayıt işlemlerinizi başlatıyorum.
-Çok teşekkür ederim, iyi günler.
-İyi günler.
Telefonu kapattım. Bu kursla ilgili içimde çok güzel hisler vardı. Moralim biraz olsun yerine gelmişti. Ben bunları düşünürken Duru’nun sesini duydum.
-Güzel bir haber mi var yüzün gülüyor bakıyorum.
-Evet Duru ne oldu tahmin bile edemezsin. Otursana anlatayım hemen.
-Moralinin yerine gelmesine sevindim tatlımm. Anlat hadii
Yanıma oturup elini destek vermek istercesine omzuma koydu. Telefonumdan duyuruyu açıp Duru’ya gösterdim ve konuşmaya başladım.
-Bu kursa kayıt yaptırdım. Sende biliyorsun bu hep istediğim birşey belki oraya bunun sayesinde daha kolay alışırım.
-Yaaa tatlımm çok sevindim senin adına. Peki sana bir güzel haberde ben versem.
-Hadi söyle dinliyorumm.
-Yazlığa gidicez ve burası yazlığımıza oldukça yakın yani eğer kontenjan varsa bende kayıt olabilirim.
-Sen şaka yapıyosunn.
-Hayırrr şaka yapmıyorummmm.
-O kadar sevindim ki an-la-ta-mam. Hadi ara bir an önce.
-Tamam arıyorum hemen.
Duru telefonunu çıkarıp numarayı yazdı ve aradı. Biraz önce benim konuştuğum kadınla konuştu ve kısa bir süre sonra yüzünde büyük gülümsemeyle telefonu kapattı.
-Bende kayıt oldummmmm.
-O zaman gel bunu kutlayalım.
Biraz önce neredeyse ağlayacakken şuan ikimizde fazlasıyla mutluyduk. Oturduğumuz banktan kalkkıp bir kafeye geçip muhabbet ederken kahve içtik. Bu bile bu kadar iyi gelmişken kızlarla buluşmamızı dört gözle bekliyordum. Uzun süre muhabbet ettikten sonra gruptan ‘hadi buluşalım, ben çıkıyorum’ yazan İrem’in mesajı geldi. Duruyla birbirimize bakıp hafifçe güldük ve buluşacağımız yere doğru yürümeye başladık. Buluşma yerine gittiğimizde İrem çoktan gelmişti.
İrem
-Naber
Ben
-İyiz sen
İrem
-Bende iyiyim, Aylin’de çıkmış geliyormuş. Gelsin gideriz.
Kısa bir süre sonra Aylinde geldi ve beraber AVM’ye gittik. AVM’de keyfimizce takıldık mağaza gezdik, birşeyler atıştırdık, kahve içtik. Anlayacağınız oldukça güzel bir kız günüydü. Böyle günler insanı cidden iyileştiriyordu. Evlerimize dağıldıktan sonrada grupça görüntülü konuştuk. Herkes başka bir şeyle ilgileniyordu ama birşey söylediğimizde birbirimizin duyacak olma hissi bile insanı rahatlatıyordu. Ben valiz hazırlıyordum, Aylin kahve yapıyordu, Duru benim valiz hazırlamama yardım ediyordu, İrem’de oda topluyordu. Telefonu kapattıktan sonra ‘Çimen’ kitabını okumaya başladım. Tiyatroyla ilgili bir kitap olduğu için almıştım, daha başındaydım. Biraz kitap okuduktan sonra yarının çok güzel bir gün olmasını dileyerek uykuya daldım.