İlk olmasada heyecanlı olduğum bir kurgu olacak. Yorumlarınızı ve votelerinizi bekliyorum. İlk bölüm Peyda Sare Adal'ın dilinden anlatılacaktır.
♡☆
Okul zorbalıkları en fazla nereye kadar gidebilir? Benim yüzümden gülümsememi aldı. Hayallerimi, rüyalarımı, kardeşimi aldı. Hatta neredeyse hayatımı alacaktı. Bana sadece psikolojik zorbalık değil cinsel istismar ve şiddet uyguluyorlardı.
Sürekli alt sınıflarda okuyan kardeşim Zehra ile tehtid edilmekten çok yorulmuştum. Eğer onların bana yaptıklarını birisine söylersem onu öldüreceklerini söylemişlerdi. Zehra bana ailemden kalan en değerli mirastı. Ailemiz trafik kazasında vefat etmişler bize de onların izleriyle dolu koskoca bir villa ve aylık yatan emekli maaşları vardı. Zehra'ya bana okulda neler yaptıklarını ve nasıl hissetiğimi anlatabiliyordum. Anlattığım zaman hafiflemiş hissediyordum. Ta ki o güne kadar.
Güney= "Ooo kimleri görüyorum. Geliyosun bugün evime değil mi?"
Peyda= ''Ben be-''
Emre= "Biliyordum gelmeyeceğini. Gelmezsen malum görüntülerini yayınlayacağımı ve kardeşinin öleceğini unutma."
Peyda'nın çenesini tutup sıktırır.
Peyda="yetti artık! Bana yaptıklarınız yetti. Ben her gün sizin ağız kokunuzu çekmek zorunda mıyım? Şimdi müdüre gidiyorum. Herşey burada bitti. Üçgen Çetesi!"
Peyda müdürün odasına gider.
"Müdür bey birşey konuşmamız lazım."
"Hoşgeldin Sare bende seni bekliyordum."
Peyda yutkunarak
"Ne için beni bekliyorsunuz?"
"Susacaksın Peyda. Yoksa ne seni ne de Zehra'yı koruyabiliriz. Ben her gün kızıma birşey olacak korkusuyla yaşıyorum Peyda! Seni Zehra ile tehtid ettilerse bende kızım Aslı ile tehdit ediliyorum. Kızıma birşey olursa acısını senden çıkarırım."
" Müdür bey inanın bilmiyorum ama ben gerçekten çok yoruldum! Bu üçgen Çetesinin bana yaptıklarından çok yoruldum. Herşey biterse burada bitsin. Aşındığı yerden kopsun!"
Peyda Sare göz yaşlarını silerek müdürün odasından çıkar. Bahçede boş bulduğu bir banka oturur.
"Sikeyim böyle hayatı!" Peyda ağlamaya başlar.
Yanına üçgen çetesinden Güney, Emir ve Batu Baran gelir.
Güney= arka bahçede olanları gördün mü piremses?
Emir= Tüh! Yazık oldu Zehra kardeşine." Batu ve Peyda hariç hepsi gülmeye başlar.
Peyda= Ne yaptınız benim kardeşime ? Öldürdünüz mü onu ? Konuşsanıza psikopatlar!
Peyda ağlayarak arka bahçeye koşar. Üçgen çetesi Peyda'nın peşinden gider.
Peyda arka bahçede gördüğü kalabalığı yarınca kardeşinin kanlar içinde yerde uzanan bedenini görür.
Peyda= Hayır, hayır, hayır Zehra ölme ne olur ölme ! Sen bana kalan tek mirassın Zehra hayır!
Peyda ağlayarak kardeşinin ölü bedenine sarılır. Daha sonra ayağa kalkıp üçgenlerin karşısına geçer.
Peyda= Siz yaptınız değil mi ? Siz öldürdünüz benim kardeşimi!
?= Hayır Peyda, kardeşin en üst kattan düşmüş. Onları suçlama.
Peyda= Aynen ya sizde inanın bu masallara! Gerizekalı mısınız kızım siz? Bu adamlar beni okulun ilk gününden beridir kardeşimle tehtid etmiyorlar mı? Sessiz mi kalacağız ya biz? Salağa mı yatacağız? Ben bunun hesabını soracağım size.
Güney= Biz öldürdük diyelim o zaman ne olacak Peyda hanım ?
Peyda ileri doğru gidip Güney'e tokat atar.
Güney Peyda'nın saçını çeker. Tam o sırada Batu öne atılıp Güney'in elini geri çektirir.
Batu Baran: Güney yeter. Kızın acısı var zaten. Hadi abi gidelim biz eve.
Güney: Sen kimin tarafındasın Batu? Bu kız bana tokat attı. Haddini bildirmem gerek.
Batu= Güney yeter eve gidelim dedim.
Güney elini Peyda'dan çeker. Emir ile birlikte arabasına binip sırra kadem basar.
O sırada ambulans görevlileri gelip Zehra'nın ölü bedenini siyah cesed torbasına koyarlar.
Peyda kaldırıma çöküp dizlerini karnına çeker ve sessizce ağlar.
Peyda= Kardeşim öldü mü şimdi benim? Ben onsuz nasıl yaşarım?
Batu Baran Peyda'nın yanına oturup mendil uzatır.
Peyda= Ne bu şimdi? Kardeşimi öldürmemiş gibi peçete mi uzatıyorsun bana? Siz var ya iflah olmazsınız.
Batu= bak Peyda, benim kardeşinin ölümü ile bir ilgim yok. Bende seninle birlikte öğrendim camdan düştüğünü. Ayrıca diğerleri gibi acımasız değilim ben.
Peyda= Bu da bir oyun değil mi? Diğerleri gibi değilsen beni taciz ederlerken niye öylece durup izledin? Beni döverlerken karşıdan videomu niye çektin Batu? Yazık ya! Yemin ediyorum yazık! Acımızı yaşamaya da izin yok.
Peyda oturduğu yerden kalkıp Batu'dan uzaklaşır.
Akşam olunca Peyda bir şişe bira alıp eve gider.
Peyda= Her yer çok sessiz. Zehra'nın yokluğunu alışamam ben. Zehra olmadan bana yapılan zorbalığın üstünden nasıl kalkarım?
Peyda gözyaşlarına boğulur.
O sırada masanın üzerinde duran aile fotoğrafına bakar. Zehra, annesi, babası ve Peyda.
Peyda= Madem bir kişi kaldı bu aileden, kalan leşi ben temizlerim. Yalnız başıma bir aile olamam. Yanınıza geliyorum ailem.
Peyda fotoğrafı cebine sıkıştırıp yoldan çevirdiği taksiyle en sevdiği deniz kıyısına gider.
Peyda taksiden atlayıp koşarak denize ilerler.
Peyda= Suların kaldırma kuvveti varmış diye duydum. Bakalım beni sırtımda biriktirdiğim yüklerim ile birlikte kaldıracak mısın deniz? Sana sadece yüklerimi değil, ruhumuda bırakıyorum. Bitsin artık bu acı.
oraya içmek için giden Batu onu görür.
Batu= Peyda mı o? Manyak bir kız bu da. Kardeşi ölmüş akşamına denize gidiyor. Bu nasıl dünya amına koyayım?
Peyda daha fazla ilerleyip suların içinde görünmez olunca Batu herşeyi anlar.
Batu= Hasiktir bu kız intihar ediyor ! Ben nasıl anlamadım daha önce? Peyda Sare dur!
Batu üstündeki siyah deri ceketi çıkarıp Peyda'nın peşinden koşar.
Batu= Peyda ! Peyda dur!
Batu Peyda'yı bulduğunda kucağına alıp sudan çıkarır. Peyda'nın bilinci kapalıdır.
Batu ağlamaya başlar.
Batu= Peyda şimdi sırası değil lütfen ölme!
Kıyıya ulaştıklarında Batu suni teneffüs uygular. İşe yaramayınca Peyda'yı tekrar kucaklayıp hastaneye yetiştirir.
Hastaneye vardıklarında Peyda bir sedyeye yatırılır. Normal odaya alınıp müdahale yapılır.
Hemşire neler olduğunu sormak için Batu ile konuşur
Hemşire= Siz hastanın nesi oluyorsunuz?
Batu= Arkadaşı.
Hemşire= Bu olay nasıl oldu acaba?
Batu=Her gece yaptığımı yapıyordum. Sonra Peyda geldi ve suyun içinde kayboldu. Zar zor anlamıştım intihar ettiğini. Sanırım kardeşi öldüğü için yaptı bunu. Sudan çıkardığımda hiç gülmeyen kızın yüzü gülüyordu. Sanki öldüğü için mutluydu. Lütfen onu benim kurtardığımı söylemeyin. Bende giderim birazdan.
Hemşire= Anladım. Onun için zor bir durum olmalı. Psikolog randevusu ayarlamayı teklif ederim uyanınca. Endişelenmenize gerek yok gayet iyi bakıyoruz ona. İyi akşamlar.
Batu=İyi akşamlar.
Batu hastaneden ayrılır.
Ertesi gün Peyda kendine gelir.
Peyda= Neredeyim ben? Kimse yok mu? Ah tabi olmaz ben tekim! Ama kimdi beni kurtaran? Herşeyi hissettim. Kuma yatırdığını, benim için ağladığını, dudağıma değen dudaklarını hissettim. Sahil güvenlik falan mıydı? Gerçi o saatte ne arasın sahil güvenlik?
Hemşire odaya girer.
Hemşire= Uyanmışsınız Peyda hanım. Nasıl hissediyorsunuz ? Dün size verilen ilaçlar nedeniyle uykunuz bu kadar uzun sürdü. Taburcu işlemlerini başlatmadan önce sizinle birşey konuşmak istiyorum.
Peyda= Tabi konuşabiliriz. Bende size birşey sormak istiyorum. Dün beni buraya getiren adam kimdi?
Hemşire= Kimliğinin gizli kalmasını istedi. Paylaşmam doğru olmaz. Size birşey söylemek istiyorum. Yaşadıklarınızı az çok duydum. Bu süreci kendi başınıza atlatamazsınız. Size bir psikolog önermek istiyorum. En azından derdinizi ona anlatın. İlaçlar sayesinde daha çabuk toparlanırsınız. Size bir antidepresan yazdık. Ama psikologa gitmeniz daha doğru olur. Size daha uygun ilaçlar verir. Bu kartı alın ve bir kere olsun gidin. İyi günler.
Hemşire odadan çıkar.
Peyda= Bir psikolog eksikti amına koyayım. Kardeşim ölmüş bana neler diyor. Sabır.
Peyda eşyalarını toparlayıp hastaneden çıkar. Bir taksi çevirip okula gider.
Okula girer girmez üçgen çetesi yolunu keser.
Güney= Ooo sonunda prensesimiz teşrif etmişler. Neden gelmedin dün?
Peyda= Ne ? Kardeşim öldü benim dün. Siz ne acımasız insanlarsınız ulan. Püh sizin soyunuza!
Emir= Özledim kızım seni. Bu akşam için anlaşalım mı ? Yoksa bir sonraki kozumuza mı geçelim? Kardeşin gitti diye elinden alamayacağımız birşey yok mu sanıyorsun? Kimi seversen alacağız canını.
Peyda=Emir, siktir git başımdan. Sevdiğim başka kimse kalmadı sayenizde.
Güney= Hahaha öyle mi? Dün Batu ile pek samimi olmuştunuz.
Peyda= Ben üçgenin iç açılarından biriyle çıkmam. Çocuk insaf etti de mendil verdi. Siz de anca kardeşimi falan öldürdünüz. Çekilin ikinizde önümden.
Orada olanlara çok sinirlenmiştim. Hızlı adımlarla o iki öküzün yanından ayrıldım. Kantinden tavuklu salata ve soğuk kahve aldım. Bu aldıklarımı yerken yanıma Batu gelmişti.
Batu= Günaydın! Naber?
Batu elini uzattığında ona
karşılık vermiştim. Eline temas ettiğimde dün tenime değen elin bu el olduğunu hissetmiştim. Aynı hissiyat tüylerimi ürpertmişti. Yoksa beni kurtaran Batu muydu?
~bölüm sonu~