Bölüm 7

SADECE İTİRAF Merhaba, ben Rüya. Minik bir ailenin tek çocuğuyum ve evet, ben de liseliyim. 11. sınıf olmama rağmen yaşıtlarıma göre olgun biriyim; hem fiziksel hem de ruhsal olarak. Ama konu bazı kişilere gelince, ruhsal olgunluk sanırım uyuya kalıyor. Bahsi geçen kişi, sınıfımdaki Rüzgar. Kimilerine göre sadece Rüzgar ama benim için o, herkesten farklı. Kendisi canım ülkemin diğer ucundan, yani şöyle ki biz Aydın’dayız ve o Batmanlı. Bu yüzden 11. sınıfın sonunda nakil aldırdı. Bu, hoşlandığımı söylemem için müthiş bir fırsattı çünkü karneden sonra onu bir daha hiç göremeyeceğim. Son dersin son 15 dakikası boştu. Hemen mesaj atıp yanıma gelip gelemeyeceğini sordum. “İki dakikaya koridorda olurum,” dedi. Derin bir nefes aldım. Dışarı çıktım ve yanına gittim. “Merhaba, çok hızlı bir şeyler söyleyeceğim ama önce emin olmam gerek.” Şimdi o minik gülümsemesini yapacak ve “Yine çok hızlı konuştun,” diyecek. Gülümsedi ve “Yine çok hızlı konuştun,” dedi. Yanılma payımın ne kadar az olduğunu söyledim mi? “Peki, her neyse. Senin Batman’a döndüğüne yüzde kaç eminiz?” dedim. O ise, “Bana göre %80 ama aileme göre %99,” dedi ve ekledi: “Ne oldu, sen ne diyecektin?” Başlıyoruz. “Sana söylediklerimle lütfen beni yargılama ve direkt olarak gitme. Konuşmam bittiğinde ‘bitti’ deyip 10 saniye bekleyeceğim. Tamam mı?” Bir anda yüzü ciddileşti ve sadece başını salladı. “Rüzgar, ben senden okulun ilk haftalarından itibaren hoşlanıyorum. Evet, seninle çok kez konuştuk, ben sana ilişkilerimi anlattım; hatta aldatılmamı bile… Sen bana ‘arkadaşını ayarla’ dedin ama ben en çok senden hoşlandım. Hepsiyle seni unutmak için sevgili oldum ama olmadı. Ve sanırım… sana âşık oldum.” Kafamı yere eğdim ve ekledim: “Bitti.” Say, Rüya. 1... 2... 3... 4... 5... 6... 7... 8... 9... ve 10. Gözlerimi açtım ve en beklemediğim şey oldu. Rüzgar hâlâ karşımda duruyordu. “Hiçbir şey söyleme, çünkü ben de sana bir şeyler söyleyeceğim. Evet, ben de senden okulun başından beri hoşlanıyorum. Sana ‘arkadaşını ayarla’ dedim çünkü seninle konuşmak istedim. Senin ilişkilerini dinledim çünkü nasıl biri olmam gerektiğini bilmek istedim. Ve... ben de sana sanırım âşık oldum.” NE DEDİ O?! Bir anda dizlerimin bağı çözüldü ve yere düştüm. Ve o ses yine duyurdu kendini: “Sen bununla yere düştüysen bayılmaya hazır ol. Senin hep bahsettiğin Bodrum’daki yazlık var ya...” Durdu. Evet, o yazlığı biliyor. Hem de adresine kadar. Ve bu yazı orada geçireceğimi de biliyor. Başımı salladım. Devam etti: “O yazlığın hemen yanındaki yazlıkta yaşayan dul yaşlı teyze diye bahsettiğin kişi, benim anneannem. Ve bu yaz ben de oradayım. Sen de istersen... bu yaz sevgili olabiliriz.” Elini uzattı ve beni yerden kaldırdı. Nasıl yani, bu bir çıkma teklifi mi?! Sakin olup bir cevap vermek istedim ama... sadece biraz korku salalım, değil mi? Sınıfa gidiyor gibi yapıp durdum. Sonra arkamı dönüp koştum ve sımsıkı sarıldım. Tabii hiç yadırgamadı. Evet... neredeyse beş dakika böyle kaldık.