Bölüm 7

SADECE İKİMİZ

BÖLÜM 7 — SADECE İKİMİZ

Kütüphaneden çıktığımızda hava kararmaya başlamıştı.

Artık bütün gerçekleri biliyordum. Bunca zamandır birbirimizden uzak durmamızın nedeni, aslında bizi ayırmak değil, korumaktı.

Ona baktım.

“Keşke en başından söyleseydin.”

“Biliyorum,” dedi. “Ama seni kaybetmekten korktum.”

Bir süre sessiz kaldık.

Sonra gülümsedim.

“Artık kaçmayalım.”

O da gülümsedi.

“Anlaştık.”

Bazen hayat, hiç beklemediğimiz insanları karşımıza çıkarır. Bazen de onları kaybetmemek için cesur olmamız gerekir.

Ve bizim hikâyemiz burada bitmedi.

Çünkü bazı hikâyeler sadece iki kişiyle başlar.

Sadece ikimiz.

— SON —