SADECE İKİMİZ
BÖLÜM 5 — AYRILIK
Ertesi gün onu okulda gördüğümde yanına gitmek istedim. Ama o, beni görür görmez başka tarafa döndü.
“Ne oldu?” diye seslendim.
Durdu ama arkasına bakmadı.
“Benden uzak dur.”
Şaşkınlıkla ona baktım.
“Dün gece olanlardan sonra mı?”
Başını yavaşça salladı.
“Artık bana güvenmemen gerekiyor.”
“Bunu sen mi söylüyorsun?”
Sessiz kaldı.
Sonra arkasını dönüp yürüdü.
Ben olduğum yerde kaldım.
Bazen bir insanı kaybetmek için kavga etmek gerekmez.
Bazen tek gereken, söylenmemiş birkaç kelimedir.
— 5 —