Bölüm 15

Kalbim bir kuyu, sessiz ve derin, Sen geçerken düşer her bakışın içine. Rüzgarın bile fısıldamaz adını bana, Ama ben dinlerim gölgelerin dilini. Sevgi bir deniz, ben kıyısız bir gemi, Sana ulaşamayan her dalga ben olurum, Sensizliğin tuzu batar gözlerime. Geceler senin yokluğunla dolu, Ay bile çekinir yıldızsız kimsesizliğimden. Bir hayalin ellerimde yanar, Ama uyanınca kül olur elimde. Her tebessümün bana bir sızı verir, Ve yine de gülümserim kendi yalnızlığımda, Sana dokunamamak en keskin acı olur. Rüzgar savurur saçlarını, Ben ise savrulurum kalbimdeki fırtınada. Gözlerin başka diyarlarda, Benim hayalimde bir saray kurar. Sevgi bir gölge, sen güneş, Ben hep senin ardında kaybolan bir ışık, Sensizliğe rağmen adını anarken yanarım. Zaman bir ayna, yansıtır beni sana, Ama sen hiç bakmazsın derinliklere. Bir umut çiçeği açar yüreğimde, Senin gözlerinle sulanmayı bekler. Ama sensiz yağmur düşer toprağıma, Ve yine de beklerim sessiz bir bahar gibi, Sevgi bir tek taraflı bir şarkı olur dudaklarımda. Beni sevmeyen birini sevmek, Bir yıldızın geceyi paylaşmaması gibi. Ama kalbim inadına seni seçer, Her acıyı, her özlemi göğsünde taşır. Belki bir gün bakışın dokunur uzaklardan, Ama o güne kadar sessizce severim, Ve sensizliğin içinde bile senin olurum.