Açelya EZGİN
Sabah güneşin ilk ışıklarıyla uyandım. Yavaş yavaş gözlerimi açmaya çalıştım. Gözlerimi açtığımda beni
hiçbir şekilde yalnız bırakmayan ve bu dünyada en çok yüz yüze geldiğim canım tavanımla 10 dk bakıştık.
Evet bu 10 dk içinde biraz hayatımı sorgulamış olabilirim ama neyse. Yataktan kalktım ve ayağımı yere sürüyerek banyoya gittim. Rutin işlerimi hallettikden sonra kıyafet dolabımdan altıma siyah eşofman üstüme ise beyaz tişört geçirdim. Saçımı yukarıdan ev topuza yaparak odadan çıktım. Bugün o büyük gündü eğer izin gelirse aileme herşeyi anlatacaktım ama izin gelmezse bir ömür boyu bu sırla yaşayacaktım.
Aşağı indiğimde annem kahvaltı hazırlıyordu babam kardeşimi oynatıyor. Öbür kardeşim ise muhtemelen hala uyuyordu.Annem beni fark ederek "günaydın kızım" dede. Bende ona aynı şekilde " günaydın anne" diye cevapladım. Annem sofrayı kurmuştu. Bende çaydanlığı alarak masaya geldim. Ayla yani kardeşim gözlerini ovalayarak merdivenlerde iniyordy. "günaydın herkese" diye ağzının içinden konuştu.
Babam "günaydın kızım valla kış uykusuna yattın zannettik ama yazda olduğumuz aklıma geldi." diye
Aylayla uğraşırken ben yemeğe odaklanmıştım.
Yemeğim yemeye devam ederken karnımın üzerinde bir titreşim hissettim. Bu annemgilden sakladığım başka bir telefondu. Telefona mesaj geldini anladım.
O bahsettiğim izin hakkında gelmişti büyük bir ihtimalle. Hemen izin isteyerek lavaboya gittim.
Kapının kapandığına emin olunca telefonu çıkarttım. O mesaja bakmaya korkuyordum. Benim hayatımın nasıl devam edeceği bu mesajda yazıyordu.
Derin bir nefes alarak telefonu açtım ve mesajın üstüne tıkladım.
Bilinmeyen numara:Yaptığımız toplantıya göre izin çıkmıştır. Ailene anlatabilirsin. Ve başka birine anlatırlarsa başına gelebilecek tehlikeyi belirt...
İyi şanslar dilerim.
Mesajı okuduğumda üzülsemmi sevinsemmi bilemedim. Şimdi ise aileme bu durumu nasıl açıklayacağımı düşünüyordum. Biz çok zengin bir insan değildik. Ve ben şimdi herşey anlatırsam ailemin isteği herşeyi artık alabilirdim.
Derin nefes alarak kapıyı açtım. Mutfağa vardığımda babam "tuvalete düştün sandık." diyerek yine kendince esprisini yapmıştı.
Ben ciddi bir ses tonu ile "size birşey anlatmam lazım." dedim. Babam ne kadar komik gibi görünsede aslında çok ciddi bir adam olduğu için hemen boğazını temizleyip ciddiyete büründü.
Annem "otur bakalım" diyerek benim oturmamı bekledi. Babmı "seni dinliyoruz" dedi.
Ben "nerden başlayacağımı bilmiyorum" biraz durduktan sonra devam ettim. "şöyleki biliyorsunuz siz beni 13 yaşımdayken bir buz pateni kursuna yazdırmıştınız. Ve ben bu kursa 13 yaşımdan 18 yaşıma kadar gittim. Daha doğrusu siz beni gitti olarak biliyorsunuz. Bakın ben normal bir insan değilim yani herhangi biri değilim. 13 yaşımda 18 yaşıma kadar eğitim aldım. Ne eğitimi diye sorarsanız ise bir.....
Bu bölümü burada bitirmek zorundayım.
Umarım bana bir şans verirsiniz. İyi okumalar dilerim. 💙
