21 Ekim Salı günüydü, sıcacık ve birazcık eski olan yatağımdan doğruldum. Perdem aralıktı, bu abimin uyanık olduğu anlamına geliyordu.
Abim benden 3 yaş büyük. Yakında -neredeyse 1 yıl sonra- Üniversiteye geçecek. Şu anda lise 3. sınıf, benden büyük olduğu için bana patronluk taslamakta ustadır.
Her neyse… Adım Vera. Lise 1. sınıfım, en sevdiğim ders edebiyat ve fizik. Yani, şu anlık öyle. Tercihlerim çok hızlı değişir. Kararsızımdır, bu olumsuz bir şey, biliyorum ama elimde değil. Ne zaman doğru karar verdiğimi, hangisinin doğru olduğunu bilip tahmin etmek kolay bir şey değil. En azından bana göre öyle.
Okulun en dışlanan kızıyım. Erkeklerin arasında da bir tane var. Hangimiz daha fazla dışlanıyoruz, bilmiyorum. Ama sanırım ben…
Aynaya baktığımda gayet güzelmişim gibi geliyor. Neden dışladıklarını bir türlü bulamıyorum. Anlamak çok zor…
O günde, aynı şeyleri yaşayacağımı bilerek gittim okula.
“Aa, bakın kim gelmiş!”
“Hoşgeldin okulumuzun ödüllü çirkini!”
“Yine mi sen? Bugün gelmesen olmaz mıydı?”
Hepsine kendimi hazırladıktan sonra yüzümü yıkayıp üniformamı giydim. Kahvaltımı okulda müsliyle yaptığımdan beslenme kabıma her şeyi koyup yola çıktım. Evimiz 2 katlı, ben ikinci katın orta büyüklükteki bir odasında yatıyorum. Abim de hemen yanındaki özdeş bir odada.
Annem ve babam öz. Fakat abim evlatlık…
Ailem bunu abime söylemeye çekiniyor. İleride söyleyeceklermiş. Bunu yanlış buluyorum, ama söylersem azar işiteceğimi düşünüyorum ve bunu hiç istemiyorum…
Yürürken aklımdan sürekli bunlar geçiyor. Söylesem mi diye düşünüyorum ama sonra vazgeçiyorum. Her gün bu tekrar ediyor. Sonra, bir anda günlerden ne diye soruyorum kendime. “Salı!!” dersem yüzümde bir gülümseme oluşuyor. İlk ders edebiyat! Ve cuma günü, ilk ders fizik! Ama tabii, yüzümden bin parça düşen bir gün de var; Pazartesi…
O gün hem erken kalkmak zorunda olduğum için, hem sabah sabah sınıftaki rahat sıramdan kalkıp, 700 basamak indikten sonra “SABAH SPORU” denen anormal bir şeyle karşı karşıya olduğum için korkunç geçiyor. Hatta, 2 gün tatilden sonra sabah kalkamadığım ve annemin kafamdan aşağı soğuk su -Aralık ayındaydık ve hava 10 dereceydi!- döktüğü bir gün var.