(bölümün çoğunu değiştirdim)
samet kaşlarını çatmış kapıdan bakıyordu "sahra mı dedin sen?" emir hafif endişeli bir sesle "sadece tatlı kız" samet "benim kardeşim senin oynadığın kızlara benzemez emir" emir sinirle "hayırdır sen ne demeye çalışıyorsun" samet "benim kardeşime yaklaşamazsın o benim kardeşim" miran sinirle lafa daldı "ne bu özgüven sende mayısa yaklaştın oda başka birinin kız kardeşi sonuç olarak" samet öfkeli bir ses tonu ile "ama..." emir sametin cümlesinin bitmesini beklemeden lafa atladı "aması yok samet" samet pes etti "tamam ama onu üzmeye kalkma" emir net bir şekilde "söz" samet ortamı dağıtmak için "artık içeri mi gitsek kızlar ordadır hayla" miran gülümsedi "hadi o zaman" üçlü içeri gitti televizyonda winx açıktı sahra ve mayıs koltukta uyuya kalmıştı emir sahranın yanına gidip eli ile saçındaki tutamı kulağının arkasına koydu miran mayısa bakarak güldü "uyurken sinirli değil en azından" semih "kızları sahranın odasına götürelim o zaman" emir sahrayı koltuktan alıp kucağına aldı "miran mayısı alsana" miran ofladı şakacı bir ses tonuyla "o öküzü kimse kaldıramaz" samih mayısı tek kolu koltuktan alıp taşıdı emir ve semih kızları yatağa koydu üstlerini örtüp salona gittiler saatlerce salonda oturdular gece 2:45 te miran tuvalete gidicem diyip odaya girdi mayısın açılan örtüsünü düzeltti "uyurken bu kadar saf görünmemelisin" saçını okşadı "seninle düşmanız... unutmamalıyım" miran odadan gitti.
