SADE

"Yunan mitolojisinde tanrıların kralı, göklerin hakimi Zeus'un yarattığı insanlar; eskiden dört kollu, dört bacaklı, bir kafada iki ayrı yüze sahip, sırtlarından birbirlerine yapışık şekilde iki insanın birleşik halindelermiş. Bu insanlar çiftler olarak mutlu şekilde yaşamlarını sürdürürken, keyiflerine düşkünlükten dolayı tanrıları Zeus'a şükretmeyi unutunca Zeus insanları uyarmış. Kendisini unutan halka krallığına yakışan bir ceza vermek isteyen Zeus, bıçağıyla insanları ikiye bölerek, bu sayede onların ruhlarını da ikiye bölmüştür. Artık bir bedende iki insan ruh eşleri ile yaşarken bu ceza ile bütün eşler birbirinden uzağa düşmüş. Zeus insanları diğer parçalarından ayrı yaşamakla lanetlemiş ve böylelikle ömürleri boyunca ruh eşlerini aramaları için onları cezalandırmış." " Güzel hikaye." dedi. Dalgınca yere bakarken gülümseyerek söylemişti bunu. Elindeki kahveden bir yudum aldı ve bana baktı. " Sence de bu dünya için fazla romantik değil mi? Gerçekliği isteyen bu insanlar için fazla masalsı. " Kollarımı göğsümde birleştirip, tek kaşımı kaldırarak cevap verdim. " Saçma olduğunu düşünüyorsun. Anlıyorum ama bir kere de gerçeklikten uzak birşeylere inansan? En azından düşünsen?" kupasını masaya koyarken iki eliyle tutup bana doğru eğilerek devam etti. " Gerçeklikten uzak bu hikayeye inanırsam, ruh eşimin sen olduğunu düşünerek umutlanacağım. Bu umutla yaşamamın, her konuşmanda, her seslenişinde, her bakışında kalbimin yerinden çıkacak gibi atmasının senin için bir sorun olmayacağını söylersen, sen ve ben, Sâde, ikimiz için bambaşka bir hayat sunarım. Bana sâde Evet dersen; bu dünyada sen ve ben bambaşka bir gerçeklikte var oluruz. " ...