İçeriğe geç

Saat 00:00

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Saat 00:00

Bölüm 2

2.bölüm

Donup kalmıştım ailemin mesleğini saçımı boyattigimi nerden biliyordu bu kimdi beni iyi tanıyor olmalıydı nasıl bu kadar iyi tanıyabilirdi beni nasıl bu kadar iyi bilebilirdi yaşadığım şeyleri olacakları nasıl bilebilirdi.Sonunda bir cevap yazdım

“Sen kimsin beni nasıl bu kadar iyi biliyorsun sen kimsin artık öğrenmek istiyorum"

Bir iki dakika sonra telefon parladı ve şunu yazdı

"Öğrenirsen geri dönüş olmaz benden kaçamazsın enami”

Dondum kaldım bu ne demekti nasıl geri dönüş olmazdı ne demek istiyordu ondan neden kaçmalıydım,benden ne istiyordu yinede bir mesaj attım.

"Ne olduğu umrumda değil seni görmek istiyorum"

Birkaç dakika geçti telefonum yine parladi ve yanıt geldi

“Bir ay sonra......cafesinde öğreniceksin gerçeği Asa"

--------------------------------------------------------------

1 ay sonra

Zaman sandığımdan hızlı geçmişti ve o gün gelmişti saat 11:40 da hazırlandım ve gidicegimiz cafe ye doğru yola koyuldum saat tam 00:00 da oradaydım söylenen koltuğa gittim.Karşımdaki kızı görünce şok oldum

“Hoşgeldin Asa"

Kekeliyerek "Bayan Lee" diyebildim.Güldü ve elimi tuttu

“Bayan Lee değilim ben onun kızı dain otur herşeyi anlatıcan güzelim"

Son sözü ile dondum kaldım

"G g g g güzelim mi"

Çok şaşırmıştım hoşlandığım kız aslında bana yazan kişiydi bizim sınıfta arkada oturan cool herkese kaba olan popüler kız bana yardım mı ediyordu kendimi toparlayıp ona döndüm

Anlat Dain dinliyorum

Boğazını temizledi ve yüzüme baktı

Ailen tehlikede Asa

Sözleri kafamda yankılandı. Ne diyeceğimi bilemedim.

Ne demek tehlikede?" dedim titreyen bir sesle.

Rora etrafına baktı, sanki birilerinin bizi dinlemesinden korkuyordu.

"Birkaç haftadır anneni ve babanı takip ediyorlar. Bunun tesadüf olduğunu düşünmüştüm ama değil."

Kim takip ediyor?

Bilmiyorum. Ama dün gece evinizin önünde siyah bir araba gördüm. İçindeki kişiler fotoğraf çekiyordu.

Kalbim hızla atmaya başladı.

"Bu... bu imkânsız."

Rora çantasından küçük bir fotoğraf çıkardı ve önüme koydu.Fotoğrafa baktığım anda nefesim kesildi.Fotoğrafta babam vardı. Ve yanında hiç tanımadığım bir adam.Fotoğrafın arkasında tek bir cümle yazıyordu:

*Geçmiş asla gömülü kalmaz.*

"Bunu nereden buldun?" diye sordum.

"Bana bıraktılar."

"Kim?"

Dain cevap veremeden telefonum titredi. Bilinmeyen numara. Mesajı açtım.

00:13

'Eğer aileni korumak istiyorsan arkana bakma ve kafeden hemen çık.'

Bir anda kafenin ışıkları söndü.Ve kapının önünde siyah kapüşonlu biri belirdi...

-------------------------------------------------------------------------------

Bölüm sonu

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.