Akşam sessizdi.
Dışarıda hafif bir rüzgâr vardı ama içerisi... sıcaktı.
Pamira kanepenin köşesine kıvrılmıştı.
Üzerinde bol bir sweatshirt, saçları dağınık... ama huzurluydu.
Televizyonda bir film açıktı.
Ama ikisi de izlemiyordu.
Larin mutfaktan iki kupa ile geldi.
"Çay getirdim."
Pamira gülümsedi.
"Sen olmasan ben ne yapardım."
Larin göz devirdi.
"Abartma."
Ama gülümsedi.
Tam o sırada...
küçük bir tıkırtı.
"Dönüşşş..."
Küçük kedi koşarak geldi.
Küçük kedi koşarak geldi.
Pamira'nın kucağına zıpladı.
Pamira onu sevdi.
"Gel bakalım..."
Larin yaklaştı.
Eğildi.
Dönüş'ün başını okşadı.
"Beni senden daha çok seviyor bu."
Pamira hemen itiraz etti:
"Yok ya, bana aşık bu."
Dönüş mırıldandı.
İkisine de sürtündü.
Larin güldü.
"İkimizi de idare ediyor."
Pamira kediye baktı.
"Akıllı çocuk."
Film arka planda devam ediyordu.
Ama onların filmi... farklıydı.
Larin bir anda sessizleşti.
Pamira fark etti.
"Ne oldu?"
Larin omzunu silkti.
"Hiç... sadece..."
Durdu.
"Garip geliyor."
Pamira başını eğdi.
"Ne?"
Larin ona baktı.
"Bu kadar sakin olmak."
Pamira hafifçe gülümsedi.
"Evet..."
İkisi de sustu.
Sonra Larin fısıldadı:
"Biz neler yaşadık ya..."
Pamira'nın gözleri doldu.
Ama bu sefer acı değildi.
Daha çok... kabullenme.
"Hatırlıyor musun," dedi Pamira,
"o zamanlar hiçbir şey gerçek gibi gelmiyordu."
Larin başını salladı.
"Şimdi her şey fazla gerçek."
Pamira gülümsedi.
"Daha iyi."
Larin ona baktı.
Biraz daha derin.
"Sen iyi misin... gerçekten?"
Pamira birkaç saniye düşündü.
Sonra dürüstçe:
"Evet."
Durdu.
"Eksik değilim artık."
Larin'in gözleri yumuşadı.
"Deniz?"
Pamira hafifçe gülümsedi.
"İyi geliyor."
Larin sırıttı.
"Çocuk sana baya düşmüş."
Pamira kahkaha attı.
"Biraz."
Larin kaş kaldırdı.
"Biraz mı??"
Pamira gülerek yastık attı.
"Kes!"
Bir an sessizlik oldu.
Sonra...
Larin eğildi.
Fısıldadı:
"Sarp'la Deniz..."
Pamira hemen yaklaştı.
"Ne olmuş?"
Larin gülmemek için kendini zor tuttu.
"Bugün Sarp bana diyor ki..."
Sesini taklit etti:
"Deniz iyi çocuk ama biraz fazla aşık."
Pamira'nın gözleri büyüdü.
"CİDDİ Mİ?"
İkisi aynı anda patladı.
Pamira kahkaha atarak:
"DENİZİ BUNUNLA DALGA GEÇERİM!"
Larin devam etti:
"Dur daha bitmedi!"
Pamira nefes nefese:
"Ne dedi?"
Larin:
"Bak ben cool'um ama o... gözlerinden kalp fışkırıyor."
Pamira resmen yere düşecek gibi oldu gülmekten.
"YOK ARTIK!"
Dönüş korkup kaçtı.
Pamira kediye baktı:
"Özür dilerim ya..."
Larin hâlâ gülüyordu.
"Bunlar ayrı bir kafa."
Pamira gözlerini sildi.
"Harbiden."
Sonra hafifçe sustu.
"Biliyor musun..." dedi yavaşça,
"böyle gülmeyi özlemişim."
Larin ona baktı.
"Ben de."
Pamira başını onun omzuna yasladı.
"İyi ki varsın."
Larin hiç düşünmeden cevap verdi:
"Sen de."
Film hâlâ oynuyordu.
Ama artık izliyorlardı.
Dönüş geri geldi.
İkisinin arasına kıvrıldı.
Pamira kediye baktı.
Sonra hafifçe fısıldadı:
"Belki bir gün..."
Larin tamamladı:
"...her şey tamamen yerine oturur."
Pamira gülümsedi.
"Belki de oturdu."
O an...
hiçbir şey eksik değildi.