"Her zaman olduğu gibi yine saat 8'de sabahın köründe kalkıp alarmı kapatmaya çalıştım. Bende mi bir sorun var yoksa çalar saat benden mi kaçıyor hala çözebilmiş değilim açıkçası.Ya elimi masaya vuruyorum. Tam dört bir köşeye yok çalar saate dair hiçbirşey yok. Gözlerimide açabilmiş değildim. Öyle uykulu uyklu süzüyorum masayı. Meğerse elimdeymiş pezevenk. Onuda gözlerimi açınca fark ettim. Bende diyorum bu nerde? Backroomsa ışınlandı herhalde. Herneyse hala uykulu uykulu lavaboya girdim. Tam musluğu açacaktım ki kendimi elimde çatalla mutfakta buldum. Gerçekten bende bir sorun varmış onu anladım. Bu sefer çok zorlansamda gözlerimi açıp lavaboya girmeyi başardım. Yeeyy. Demek ki bende bir sorun yokmuşş." Dedi Yn. Bu bayan Yn. Bir o kadar saf, bir o kadar gerizekalı ve bir o kadar sinirli. Ve ekstra gereksiz bilgi:o bir yazar. Evet internet yazarı. Öyle küçük Wattpad hikayeleri gibi değil. O bir şirkette çalışıyor. Çok büyük değil ama en tercih edilen yayınevi. Yani kitapların internet üzerinden basıldığını düşünün. Bence bu çok güzel bir fikir. Aslında bu normal bir roman değil. Çizgi roman. Yani bu yayınevi genel olarak çizgiroman yayınlıyor. Tam hayallerimdekii. Kendimi tanıtmayacağım ben yazar. Woay canına omeygattt. Bu hikayeye benim gözümden bakabilirsiniz. Sonuçta ben yazdım. Aslında sadece internet değil normal hayatımda da bir yazarım. Üzerinde çalıştığım bir kitabım var. Kendimi tanıtmayacağım dedim tanıttım benim kafada acayip. Her neyse biz bu salak kıza bakalım. Yn üzerini değiştirip hazırlandıktan sonra çantasının içini de doldurup yayınevine varmak üzere otobüse bindi. Zaten evi ilk duraktaydı. Evet biraz uzak. Ama o kadarda değil. Otobüs uzağa gidiyor. Zaten ilk durak olduğu için boş bir koltuk buldu ve oturdu. Kulaklıklarını takıp müzik açtı. Dışarıyı seyrediyordu. Yaklaşık 4 durak sonra izlemesini durdurdu. İşte o 5. durakta birisini gördü. Bir adam. Otobüse bindi. Göz alıcı bir yakışıklılığı vardı. Muazzamdı adeta. Bir rüya gibiydi. Yn o kadar bakakalmıştıki adama yanına gelip oturabilirmiyim dediğini bile duymamıştı. Bizim kızınki:
-rahatsız olmazsanız buraya oturabilirmiyim?
Yn o sırada hala adama bakıyordu.
-pardon iyi misiniz?
-ne? Ee iyiyim teşekkürler.
-şimdi yanınıza oturabilirmiyim?
-ne? E-evet tabi.
"Tam malım ben" dedi Yn. Evet öylesin sonunda kabul ettin vayy tebrikerr. Yn ilk başta adamın rahatsız olacağını düşündüğü için hep dışarı baktı. Ama çaktırmadan adamada bakıyordu. Bizim kızınki:
-iyi günler dilerim. Ben bu durakta iniyorum.
-he?
-çok dalgın birisiniz galiba? Ya da benden biraz etkilendiniz.
-He? Ney?
-Hehe görüşürüz.
-Ne dedi bana o daha demin?
Arkadaki teyze:
-çok yakışıyorsunuz. Nikah masasına kadar yolunuz var.
-efendim?
-ah salak kız ah.
-ne? Noluyor bugün böyle? Rüyadayım sanırım. Nasıl uyanmam gerekiyor? Kolumumu ısırsamki? Amanın kabus görüyorum benn. Yn iki durak sonra indi. Yayınevine girdi. Yarım olan bölümü yazdı. Ve resimlerinide çizmeye başladı.
"Editörler bile bu kadar erken gelmiyor. Ben neden sabahın bir saati buradayım?"
Yn işi bittiği zaman müdürden izin isteyip çıktı. Önce bir kafeye oturdu. Biraz yapılan yorumları okudu. En popüler hikaye onun hikayesiydi. Ve haliyle okunma ve yorumda çok oluyordu. Yn oradan çıkıp bir sahile gitti. Tabiki yüzmeye değil. Orada kayalıklarda oturup dışarıyı seyredecek ve çizimler yapacaktı. Oturdu ve yaklaşık 2 saat orada çizim yaptı. Belkide daha fazla. Sonra etrafına bakarken biraz ötede yine o adamı gördü.
-amanın bu o otobüsteki adam değil mi? Ne işi varki burada? Buraya bu saatte benden başka gelen olmaz. Çok bakmayayım.
Yn önüne dönüp çizimine odaklanmaya çalıştı. Fakat istemsizce ona bakıyordu. O ise denize çakıl taşı atıp sektirmeye çalışıyordu. Yn adamı boşvermesi gerektiğini düşünüp çizimine odaklandı. O sırada bir 30 dk 1 saat arası bir civarda resmini bitirdi ve yanına baktı.
-gerçekten güzel çiziyorsun.
-amanın!
-ne? Amanın mı? Gerçekten çok kabasın.
-s-sen nereden geldin böyle?
-şuradan bak şurada. Oradan yürüyordum. Seni gördüm. Yanına gelmek istedim. Sen şu bugün ki otobüsteki kız değil misin?
-e-evet oyum nedenki?
-herşeyi sorguluyorsun. Beğenmedim. Ben gidiyorum görüşürüz.
-bu neydi şimdi? Sanırım gerçekten rüyadayım. Sanırım değil ben direk rüyadayım.
-bir kızın rüyalarına girebileceğimi bilmiyordum. dedi giderken adam.
-aa ben bunu cidden varya. Neyse.
Dedi Yn boşverip evine vardı. Kendini direk yatağa attı. Gerçekten uykusu vardı. Gözlerini kapatıp uykuya daldı.
Ve bir rüya gördü. Rüyaya geçiyoruz hazırlanın:
Ne? Nerdeyim ben? Sanırım bu sefer gerçekten rüyadayım. Ne noluyor? Ben niye bir adama sarılıyorum. Noluyor şimdi?
Yn istemsizce adamın kafasını omuzundan çekti.
-Chris ağlama artık.
-hayır. Ben ağlamıyorum. Ben sadece... sana sarılmak istiyorum. Belkide sonsuza dek. Sana sarılmak istiyorum.
Ne?! Bu o adam değil mi? Sahilde ki adam?
Yazar Chris: Hayde görüşürüz en güzel yerinde kesiyorum wiyy 🐺 İyi günler dilerim efendim. Beğenmeniz dileğiyle hoşçakalın yazar Chris ile kalın 🫀💫
