Leo: (Nazik bir sesle) Merhaba sevgilim, nasılsın bugün?
Eva: (Hafifçe gülümseyerek) İyiyim Leo, seninle burada olmak harika.
Leo: (Eva'ya sevgi dolu bir bakışla) Seninle her an harika, her anımda seninle olmak istiyorum.
Eva: (Gözlerindeki mutluluğu hissederek) Ben de seninle olmak istiyorum Leo, seni ne kadar çok sevdiğimi bilir misin?
Leo: (Kendinden emin bir şekilde) Elbette bilirim sevgilim, senin sevginle her şey mümkün.
Eva: (Gözlerini kapatarak hüzünlü bir şekilde) Ama seni gerçekten kaybettim Leo, seni burada hissedemiyorum.
Leo: (Üzgün bir şekilde) Biliyorum sevgilim, ama hatırla, ben her zaman senin yanındayım, kalbinin en derin köşelerinde.
Eva: (Duygusal bir şekilde) Seni özledim Leo, çok özledim...
Eva, gözlerini açtığında, yastığını ıslatan yaşlarla yüzleşti. Rüyasında, Leo ile mutlu bir hayat sürdüğünü görüyordu. Onunla evlenmiş, çocukları olmuş, yaşlanmışlardı. Leo, ona her zaman sevgi ve saygı göstermiş, onu hiç yalnız bırakmamıştı. Ama bu, sadece bir rüyaydı. Gerçekte, Leo, ani bir şekilde hayatını kaybetmişti. Eva, onun ölümünü kabullenememiş, onun anısına sıkı sıkıya sarılmıştı. Her gece, onu rüyalarında görmek için dua ediyordu. Ama bu rüyalar, ona acıdan başka bir şey vermiyordu.
Eva, yataktan kalktı ve banyoya gitti. Aynada kendine baktı. Solgun, bitkin, üzgün bir yüz gördü. Saçları dağınık, gözleri şişmişti. Kendini tanıyamıyordu. Leo'nun ölümünden sonra, hayatı anlamını yitirmişti. İşini bırakmış, arkadaşlarından uzaklaşmış, kendini eve kapatmıştı. Tek yaptığı şey, uyumak ve rüya görmekti. Ama bu, onu mutlu etmiyordu. Sadece, Leo'yu geri getiremeyeceğinin farkına varmasını erteliyordu.
Eva, duş aldı ve giyindi. Bugün, dışarı çıkmaya karar vermişti. Belki de, biraz hava almak, ona iyi gelebilirdi. Belki de, Leo'yu unutmak için, yeni insanlarla tanışabilirdi. Ama bunu yapabileceğine inanmıyordu. Leo, onun hayatının aşkıydı. Onun yerini kimse dolduramazdı.
Eva, evden çıktı ve yakındaki bir kafeye gitti. Burası, Leo ile sık sık geldikleri bir yerdi. Eva, onunla burada tanışmıştı. Leo, ona ilk görüşte aşık olmuş, ona bir kahve ısmarlamıştı. Eva, onun nazik, komik, zeki biri olduğunu anlamış, ona karşı ilgi duymuştu. Birlikte çok güzel zaman geçirmişler, birbirlerine âşık olmuşlardı. Ama bu, artık geçmişte kalmıştı.
Eva, kafeye girdi ve boş bir masaya oturdu. Garson, ona menüyü verdi. Eva, menüye bakmadan, bir latte sipariş etti. Garson, siparişi alıp gitti. Eva, etrafına bakındı. Kafede, birkaç kişi vardı. Bazıları, kitap okuyor, bazıları, bilgisayarla uğraşıyor, bazıları da sohbet ediyordu. Eva, onlara imrenerek baktı. Onlar, hayatın tadını çıkarıyor, mutlu oluyorlardı. Ama Eva, mutsuz ve yalnızdı.
Eva, gözlerini kapattı ve Leo'yu düşündü. Onun sesini, kokusunu, dokunuşunu hatırladı. Onunla birlikte olmak istedi. Onu özledi. Ama onu asla göremeyeceğini biliyordu.
