Ben Rebecca 18 yaşında yetimhanede büyümüş bir kızım. Yetimhanede büyümenin tek sebebi anne ve babamın beni istemedikleri için beni buraya bırakmaları...
Onların yüzünü bir kaç kez gördüm. Ben 11 yaşında iken annem cilt kanserinden 6 ay sonra babam intihardan ölmüşler. Ailenin mezarlarını ilk ve son kez ziyaret edip üvey kardeşim ile yaşayacaktım.
Bakmayın anne dediğime üvey annem.Üvey kardeşimi bir kez 11 yaşımda gördüm. Yüzüme az buçuk hatırlıyorum.
Valizimi toparlayıp çıktım. Yol çok uzun değildi.
Mezarlığa geldiğimde mezarlığın çok soğuk ve şişli olması beni germişti. Mezarlığa girdim, anne ve babamın mezarlarını bulmam zor olmadı. Yan yana iki değil üç mezarlık vardı. Hemen yanlarındaki mezar isimsizdi.Üstü tozla doluydu. Belki de bu yüzden isim gözükmüyor dünya. Tozu silmek için taşa dokunduğum an sisler bana doğru hızla geliyordu.Daha ne olduğunu anlamadan kaçmaya başladım. Sisler bana doğru nasıl gelebilirdi? Tam mezarlıktan çıkıcakken sisler resmen içimden geçti. Gözlerim aniden karardı ve ben bayıldım.
Uyandığımda koltukta yatıyordum. Ne olduğunu anlamadığım için etrafıma göz gezdirdim. Yıpranmış ama güzel bir evdi. Kolumun acısıyla bağırdım kolum çok acıyordu. Biri yanımda oturmuş kolumu sargı bezi ile sarıyordu. "Sakın ol! Bir insan neden ve nasıl mezarlıkta bayılabilir? Aklım almıyor. "
Bunu dediğinde her şeyi hatırladım. Mezarlığa gidemezsin. Avukat Hanım ile görüşmem lazımdı. Valizimi alıp hemen kapıdan çıktım. Avukatımı arayıp parkta buluşup beni eve götürmesini istedim, evin nerede olduğunu bilmiyordum.
Parkta buluşup hemen eve doğru yol aldık... Yolda az önceki evin yolunda gittiğimizi farkettim. Arabanın durduğu yer az önceki evdi.Çok şaşırmama rağmen bir şey belli etmedim. Kapıyı avukatın bana verdiği anahtar ile açtım. Üvey kardeşim hemen ayağa kalktı.
Beni görünce gözlerinin büyümesi çok komikti. Üvey kardeşim avukat ile selamlaştıktan sonra elini uzattı ve "Ben Luka" diyince elini sıktım ve gülerek "Rebecca" dedim.
Avukat "Bu evi bölüşmek sizlere kalmış. İyi günler. " diyerek evden çıktı. Luka:
"Sana evi gezdirebilirim eğer istersen. "
"Olur çok isterim. "
Valizimi elime alıp:
"İlk önce odama gidelim. "
Bir süre sonra bütün evi gezdikten sonra çatı katına gidiyorduk. Luka "Bu çatı katının laneti var biliyor musun? "
"Tabi ki bilmiyorum. Anlatırsan bilirim. "
Luka garip bir bakış atarak anlatmaya başladı.
"Söylentiye göre çatı katının seçilmiş kişilerin 'Ruh Mezar Odası' olduğu. Ruh mezarları mezarlıkta seçilmiş kişi gelince görünüyor ve seçilmiş kişi mezara dokunduğunda kayboluyor. Dokunduğu için ruh bedene giriyor ve kişi yarı ruh yarı beden oluyor. Çatı katının gizli odasını seçilmiş kişi bulursa görevli meleğe benzer bir şey oluyor. Eğer bulamazsa..."
