İçeriğe geç

Ruhumun İlacı

Bölüm 20 · 3 dk okuma

Ruhumun İlacı

Bölüm 20

Hislerinin En Derinine

Metehan arkadaşını boş araziye çağırmış, iki de bira almıştı. İçmezdi normalde çok fazla ama biraz rahatlamaya ihtiyacı vardı. Yan yana oturdular can dostuyla. Çocukluktan her bokunu bilen Beytullah'a açacaktı derdini.

-" Ee anlat bakalım ihtiyar? Seni bu hâle getiren ne? " Gülümseyerek sorduğu soruyla sohbeti başlattı Beytullah. Uzun zaman olmuştu baş başa konuşmayalı. Bugün konuşulacak çok şey vardı.

-" Yine en dipteyim kardeşim. "

-" Hassiktir." Birasından bir yudum aldı. Yutmakta güçlük çekiyordu. Çünkü boğazına kadar doluşan duygularla başı hâyli dertteydi.

-" Bu sefer daha fena Beytullah... Ne ara oldu bilmiyorum, neden bu kadar ağır? Ve ben daha yeni fark ettim bunu. " Sustu uzunca bir süre. O gözler canlandı hemen karşısında. Güneşte yeşile çalan o ela gözler...

-" Devam et kardeşim. Dök içini en azından."

-" Hadi aptaldım lisedeyken. Gençlik hatası dedim. Ama bu sefer hata olsa bile yine aynısını dilerim Beytullah. " Beytullah gözlerini kapattı. Salak arkadaşı bu sefer gerçekten aşık olmuştu. Lisede onu kandıran, tek hikayesi olan kızdan bahsederken bile dalmazdı ki uzaklara.

-" Bu sefer harbiden diptesin kardeşim. Aşık olmuşsun sen. "

-" Biliyorum... Ama en dipte de kalsam, boğulsam yine sesim çıkmaz. "

-" Kim lan bu şanslı kız? " Metehan gülümsedi hafifçe. Asıl şanslı olan benim dedi içinden.

-" Tayfun'un kızı. "

-" Deme lan! O piç kim bilir neler yapıyordur kıza."

-" Onun da belasını sikeceğim. Nisa'nın sınavı geçsin diye bekliyorum. "

-" Üniversiteye mi gidecek? "

-" Gece geç saatlere kadar açık kalıyor ışığı. Ders çalışıyor sanırım. O zaman o ışığını kapatana kadar oturuyorum balkonda. Önceden sadece merak sanıyordum duygularımı. Küçücük kıza yenildim diyemedim tabii... "

-" Aslan yengem be. Devirdi koskoca adamı!" Beytullah ortamı yumuşatmak için yükseldi bir anda. Ama arkadaşı Mecnun'dan farksızdı. Arkadaşlarının ona yenge deme düşüncesi... Metehan bu düşünceyle kafasına sıkmak istedi.

-" O da seni seviyor mu peki? " Metehan bir süre konuşmadı. Cevabını o da bilmiyordu çünkü.

-" Bilmiyorum ki amına koyayım. Bakışıyoruz mesela, o zaman en azından hoşlandığını düşünüyorum. Ama bazen de o kadar tezat davranıyor ki... Kafayı yiyecek gibi oluyorum. "

-" Bence gözler yalan söylemez kardeşim ama. Nasıl tezat davranışlarmış bunlar? "

-" Geçen Taner iti onların evine gitti diye kudurdum, duramadım tabii. Ben de gittim hemen. İşte o gün yalnız kaldığımızda, Melis'le yakıştığımızı söyledi. Nasıl kalktım bilmiyorum koltuktan. Yığılıp kalacaktım resmen sinirden. "

-" Kötü olmuş gerçekten ama... Taner ne alaka lan? "

-" Şerefsiz Tayfun ve karısı yüzünden. Kız daha 18 yaşında amına koyayım. Yok görücü usulü, yarrak usulü. Şimdiden koca bulmaya çalışıyorlar kıza. "

-" Lan ağzımı açmayacağım şimdi. O mükemmel koca adayı Taner mi? Abi bırak lan dağıtayım Tayfun'un ağzını yüzünü. "

-" Onun da sırası gelecek kardeşim. Bugün Taner denilen am bitinin faturasını kestim zaten. "

-" Aslanım benim be! " İkili birbirine bakıp gülerken biralarını yudumladılar. Yavaştan içinin ısındığını hissediyordu Metehan.

-" Ee hep ben anlattım, şişirdim kafanı. Elif'le nasıl gidiyor? " Beytullah'ın yüz ifadesi anında değişirken, gereken cevabı almıştı aslında Metehan. Sanırım işleri yolunda gitmeyen tek o değildi.

-" Sorma be abi. Annesine anlatmış beni, keşke anlatmasaymış. Kadın gelip bir ağız dolusu laf etti. Yok kızını hak edecek ne niteliğim varmış, babası evindeki rahatı sağlar mıymışım? Elif'e dedim annen böyle böyle dedi diye. Nesine alındın annem haklı dedi bana. Sevgi karın doyurmuyor dedi. O günden beri kavgalıyız. "

-" Elif mi söyledi bunları? Oğlum kaç ay oldu lan. İnsan sevdiği adama bunu yapar mı? " Beytullah ağladığını bile yeni fark etti o an. Gerçekten haklıydı arkadaşı. Sevseydi eğer bunları nasıl söyleyebilirdi? Beytullah gururunu sermişti yere, sevdiği kadına olan saygısından.

İki arkadaşın dertleri birbirinden ağırken, bir daha konuşmadılar. Yan yana duran iki beden, konuşmadan da anlaşıyordu nasıl olsa. Paylaştılar dertlerini o gece. Kimse yükünü tek başına sırtlanmadı. Bu gece arındırmıştı onları ağır düşüncelerden.

Bölüm sonu

2 yorum