Nisa Almira'ya tüm olanları anlatmıştı hemen. Almira ailesine bol bol küfür yağdırmış, Metehan'ın oraya geldiğini duyunca da sevinçten kudurmuştu. Nisa da Almira'nın ağzını yoklamıştı Çağan hakkında. Bayağı yakınlardı çünkü bu aralar. Almira da iyi bir çocuk olduğunu, kafalarının uyduğunu söylemişti. Nisa Çağan'ın , arkadaşından hoşlandığına adı kadar emindi. Ama düşüncelerini söylemedi.
Sınava az kalmıştı ve Nisa düşünceli bir şekilde eve gidiyordu. Birisinin koluna dokunmasıyla irkildi.
-" Korktun mu prenses? Daldığını fark edemedim kusura bakma. " Nisa karşısında gördüğü çocukla sinir katsayılarının yükseldiğini hissetti.
-" Kardeşim ben sana daha dün ne dedim? Laftan anlamıyor musun sen? Seni görmek dahi istemiyorum. Gelmiş bir de bana dokunuyor lavuk ya . " Sinirli bir şekilde söylenmesine rağmen karşısındaki pişkin pişkin gülüyordu.
-" Lavuk mu? Yakışmıyor sana hiç böyle sözler ama. "
Nisa laftan anlamayan bu adamdan kurtulmak için adımlarını hızlandıracaktı ki, yerinde durmasını sağlayan o sesi duydu. Nereden çıkıyordu her seferinde? Bilerek karşılaşmaya çalışsalar bu kadar olmazdı. O sırada kuyumcu dükkanının yanında olduklarını fark etti.
-" Peki sana ne yakışır birader? Yüzüne biraz çalışsak iyi olur gibi geldi. " Taner sahte bir kahkaha bıraktı ortama. Nisa yüzünü buruşturdu bu sesle.
-" Sende de anca laf ama Mete'cim, biraz icraat görsek keşke . Ayrıca ben sana kızın yanında bana bulaşma demedim mi? "
Metehan o tarafa doğru ilerleyecekken ona seslenen kızla herkesin bakışları aynı kişiye çevrildi.
-" Aaa Metehan! " Nisa kızı görünce tanımıştı. Geçen markette gördüğü kızdı. Metehan hakkında konuşan... Kız Nisa'ya şöyle bir bakış attıktan sonra gülümseyerek Metehan'a doğru adımladı. Hemen dibinde durduğunda sarılmak için ayak uçlarında yükseldi. Metehan daha olayı kavrayamamışken omuzlarına tutunan kızla kaşlarını çattı.
Nisa burada durmanın bir anlamının olmadığını düşünerek oradan ayrıldı. Metehan arkasından bakakaldı. Kızdan hemen ayrılırken kaşları hâlâ düzelmemişti.
-" Napıyosun Melis? Niye sarıldın bir anda."
-" Ya Metehan ne kadar kabasın. Ben seni görünce selam vermek istemiştim. "
-" Selam vermen için sarılman mı gerekiyor Melis. İnsanlar yanlış anlayacak. "
Kız daha fazla bir şey demedi. Nasıl olsa sarılmıştı. Her gün biraz biraz etkileşim sağlarsak bu iş olur diye geçirdi içinden.
Nisa eve geldiğinde sebepsizce sinirliydi. Bu siniri Taner denen adama yordu. Yoksa ne olabilirdi ki canım? Annesi ortalarda görünmüyordu. Umarım Selma denen kadınla bir işler karıştırmıyordur diye düşündü. Bir şeyler atıştırdıktan sonra ders çalışmak için odasına gitti.
Metehan balkonda oturmuş, sigarasını içiyordu yine. Bakışları çapraz balkona takıldığında aklına bugün olanlar geldi. O herifin ağzını yüzünü dağıtacaktı ama her seferinde kurtuluyordu bir şekilde. Kızı da rahat bırakmıyordu, o ayrı sinir ediyordu Metehan'ı. Hâlâ bakışları aynı yerdeyken balkona çıkan kişiyle yerinde doğruldu. Eli saçlarına gitti istemsizce. Sonra geri indirdi. Napıyordu şuan? Bakışlarını oradan çekmeye çalıştı. Tam o sırada kızla bakışları kesişti. Metehan beklemediği bakışmayla yutkunurken, Nisa bu bakışmayı bozdu hemen. Ve bir daha da asla bakmadı. Metehan da sigarasını bitirip içeri girdi.
Metehan odasına ilerleyecekken annesi ona seslendi. Ayakları salona doğru yönlendiğinde annesinin tek olduğunu gördü.
-" Efendim anne? Bir şey mi isteyeceksin? "
-"Yok kuzum. Gel otur şöyle konuşalım biraz diyecektim. " Metehan kafasını salladı yavaşça ve koltuğa bıraktı kendini. Annesi ağzını açıp kapatıyor, kıvranıyordu resmen.
-" Söyle annem söyle. Kıvranıyorsun deminden beri. " Annesi küçük bir kahkaha attıktan sonra konuştu.
-" Kıvranmıyorum yavrum. Nereden başlayayım bilemedim sadece. " Biraz bekleyip devam etti.
-" Gönlünde var mı birileri oğlum. Anlat annene. Bu aralar dalgın gibisin." Metehan bu konuşmanın bir gün olacağını biliyordu. Annesi ağzını yoklayacak, eğer sevdiği biri yoksa Metehan'a birilerini yakıştıracaktı.
-" Başka zaman annem olur mu? Yorgunum valla uyuyacağım şimdi. " Annesinin yüzü düşerken Metehan kalktı yerinden. Tam giderken annesi yine yaptı yapacağını.
-" He bu arada oğlum. Yarın düğünü var biliyorsun Mehmet Abinin. Melis'i kuaförden alır mısın sana zahmet. Kızcağız sıcaklarda uğraşmasın taksiyle falan." Metehan derin bir nefes verdi. Hiçbir şey söylemeden odasına gitti. Bir de Melis çıkmıştı başına.