KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE 17. BÖLÜME GİDİP KARAKTERLERİN MODELLERİNE BAKILMASI TAVSİYE EDİLİR. KEYİFLİ OKUMALAR.
Siyah büyük beden bir pantolon, en büyük beden okul forması, simsiyah bir ceket. Ve yüzümün iriliğini gizlemesi için taktığım siyah oval gözlükler. Yine kalktım ve bir okul günü için hazırlandım. Tuvalete gittiğimde aynayla karşı karşıyaydım. Bir kere daha kendimden nefret ettiğimi hatırlatan ayna adeta yüzüme çirkinliğimi haykırıyordu. Kapının önündeki siyah botlarımı giydim ve okuduğum okula doğru adımlamaya başladım. Kulaklığımda çalan müzik yüzümde bir gülümseme oluşturdu. Ama gülümsemenin çirkinliğime çirkinlik kattığı aklıma gelince hemen sildim gülümsememi. Okulum ilerde görününce içimdeki tanıdık rahatsızlık hissi peyda oldu. Okula girdiğimde herkesin dikkatini çektiğimi düşünürdüm hep. Yüz kiloluk bir şey okula girip de dikkat çekmemesi garip olurdu zaten. Öyle değil mi?
Tamam, Ahu sınıfa gir. Kimseyle göz göze gelmeden en arkadaki sırana geç ve otur. İnsanlar yine konuşacaklar hakkında. Takma onları. Görmezden gel. Her zaman yaptığın gibi akşamı bekle.Güçlü ol.
Sınıfın kapısının önünde kendime yaptığım günlük telkinlerin ardından derin bir nefes alıp sınıfın kapısını açtım. Tüm gözler bana döndü.
Sakin. Sana bakıyorlar ama sen bakma. Tiksinen bakışlarını yok say. Hadi geç sırana ve otur.
Başımı öne eğdim. Ve sırama doğru yürümeye başladım. Ama sonra bir saniye önce orada olmadığına emin olduğum bir çöpe bastım. Ve ayağımın kaymasıyla beraber kendimi yerde buldum.
Sadece iki saniye sonra otuz kişinin kahkahası kulağımda çınladı. Daha sonra kulaklarımı kötülük akan bir ses doldurdu.
"Arkadaşlar yer sarsıldı hissettiniz mi ?" dedi Buse arkadaşlarına dönüp sahte bir şaşkınlıkla.Daha sonra bakışlarını bana çevirdi."Ah sakin olun. sadece Ahu yere düşmüş." Dedi tiksinmiş bir yüz ifadesiyle.Alınmalı mıydım ?
Ne için alınacaksın ki Ahu , gerçekleri söylediği için mi ? Alınmaya hakkın yok.Sen busun çünkü.
İç ses haklıydı. Ben buydum.Yüz kiloluk bir ucube.Düştüğüm yerden kalktım.Ve sırama geçtim.Sınıftaki kahkahalar sona ermişti.Ya ruhumdaki acı ? işte o asla bitmeyecekti.Bir gün bitse bile yankıları ruhumda duyulacaktı.Bir gün biter miydi ?
Fazla uçuk bir hayal Ahu.Ne ara bu kadar hayalperest oldun sen.
Bitmeyecekti.Hayat bana her Allahın günü işkence çektirmeye devam edecekti.Ve ben bunu yaşam olarak adlandıracaktım.Sırama oturdum ve hocanın gelmesini bekledim.Tiksinmiş bakışlar ve aşağılayıcı konuşmalar eşliğinde.Hoca içeri girdi ve ardından bir tane çocuk da girdi. Sarıya çalan açık kahve saçları vardı.Gözlerinin rengini uzaktan seçemiyordum ama renkli gibiydi. Neredeyse soluk denilebilecek beyaz bir tene ve sağlam bir fiziğe sahipti.O çok... yakışıklıydı.
Ne saçmalıyorsun Ahu.Çocuk yakışıklıysa sana ne ? Önüne dön seni aptal. kendini rezil etmek mi istiyorsun? Sanki daha fazla rezil olabilirmişsin gibi ?
İç sesime kulak verip bakışlarımı sıraya diktim.Çocuk kendini tanıtmaya başladığında gözlerimi tekrar ona çevirdim.
"Merhaba ben Kamer."
Kamer... İsminin anlamı ne ki acaba ?
Sana ne ? Nikahına mı alacaksın çocuğu Ahu.Sana ne ?
Bugün iç sesimden yemediğim azar kalmadığı için önüme dönüp sıraya kollarımı koydum.Onun üzerinede başımı yasladım.Adı Kamer olan çocuk kendini tanıtmaya devam etti.Ama dinlemedim.Hoca sınıfa sessiz olmalarını söyleyip ders kitaplarımızı açmamızı istedi.Hocanın dediğini yapıp ders kitabımı açtım ve hocayı dinlemeye başladım.
Teneffüslerden nefret ederdim.Bence okulun saçmalığına saçmalık katmaktan başka hiçbir şeye yaradığı yoktu.Peki ne mi yapıyordum şuan ? müzik dinleyip kafamı kollarımın arasına gömüyordum.Her zaman yaptığım gibi. Hala kafam kollarımın arasında müzik dinlerken birinin koluma dokunmasıyla irkilerek kafamı kaldırdım.Ve şoka girmem bir oldu. Neden mi ? Çünkü mavi gözleriyle bana bakan Kamer karşımda duruyordu.Ben hala ona bakarken o karşımda bana gülümsüyordu.Sonunda konuşmayı akıl edebildiğimde dudaklarımı araladım.
"Bir şey mi oldu ? " dedim kısık bir sesle.Neden yanıma gelmişti ki ?
Sana çıkma teklifi etmek için Ahu(!)
İç sesime göz devirmek istiyordum şuan.Kimin iç sesi durmadan onla dalga geçer ki ? Ben iç sesimi dinlemeden ona bakmaya devam ederken o da konuşmaya başladı.
"Ya ben bu sene hiç okula gidemedim de. Bana şimdiye kadar işlediğiniz konuların Türkçe notlarını verebilir misin ? " dedi elini ensesine koyup ovalayarak.
"Getiririm tabii." Dediğimde onun gitmesini bekledim ama o kaşlarını havaya kaldırarak şaşırmış şekilde bana bakmaya devam etti.Yüzümde bir şey mi var acaba diye şüpheleneciğim kadar uzun süre bana baktı.Ve ben artık dayanamayıp konuşmaya başladım.
"Başka diyeceğin şeyler mi var ?" Dedim kaşlarımı hafif çatarak. Ben bunu dediğimde o da kendine gelmiş gibi dudaklarını araladı.
"Neden okula gitmediği mi sormayacak mısın ?" dedi merakla . O bunu sorduğunda kaşlarım biraz daha çatıldı.
"Hayır,neden sorayım ki ?" dedim.Sormalı mıydım ?
Bak buna verecek cevabım yok işte Ahu. Burada yanlış bir şey yapmadın.Ki bu şaşırtıcı.Rezil etmedin kendini.Aferin kız sana.İlerleme var gibi.Keşke bu performansı sabah yere düşmemek içinde gösterseydin.
İçim tekrar iç sesime göz devirme isteğiyle dolarken Kamer mahcup bir şekilde gülüp konuştu.
"Tabii canım neden sorasın ki? saçma bir kere." Dedi .
İç ses.
Ahu.
Şuan bu çocuk karşımda saçmalıyor mu? Yoksa bana mı öyle geldi.
Kesinlikle katılıyorum. Saçmalıyor.
Ama... Neden ki?
Bilmiyorum Ahu, oradan bakınca arama motoru gibi mi görünüyorum(!)
İç sesle yaptığımız ufak çaplı münazaradan sonra Kamer'in benim önümde neden saçmaladığını bulamamış şekilde Kamer'e bakmaya devam ettim.O da hala kaşları havalanmış şekilde bana bakıyordu.
İç ses.
Ahu ,sal beni artık ya.
Kamer'in gözleri çok mu güzel ya ?
Eh işte .Fena değil.Hayırdır Ahu.Burnuma pis kokular geliyor.Bir dakika! Bu çocuğa aşık olayım falan deme sakın.Gebertirim seni.
Nasıl geberteceksin sen beni iç ses ?
Bak bak bak. Sen beni çok hafife alıyorsun Ahu.
Gözümü deviriyorum farz et iç ses.
Sen bana göz deviremezsin.
Sus!
Kamer hala bana bakmaya devam ederken sanki bana baktığını yeni fark etmiş gibi kafasını iki yana sallayıp gülümsedi ve
"Şimdiden teşekkürler.Adın neydi ?"
"Ahu."
"Ahu... ne kadar güzel bir isim."
İç ses!
Tamam .Mutlu ol hadi.Bu mutlu olunacak bir olay.Çok da olma.Kızım kalbine sahip çık. fazla hızlı atıyor. Alo . Ahu. Allah rahmet eylesin Ahu'yu kaybettik.
İç ses, sus iki dakika ya. Mutlu olmaya nedenim oldu uzun zaman sonra. keyfini çıkaracağım.
İnşallah üzülmezsin bunun sonunda. Sonra ben çekiyorum.
İç ses!
Aman iyi. Sustuk be!
"Şey teşekkür ederim." Dedim. Ama sesim o kadar kısık çıkmıştı ki duymamış olma ihtimali çok yüksekti.
"Rica ederim.Anlamı ne ?" Dedi hala gülümseyerek.
İç ses.
Arama motoru olmadığımdan bahsetmiş miydim ?
İşe yaramazsın iç ses.
vay arkadaş. İşe yaramaz da olduk.Nankör insan evladı seni.
Suçunla kal iç ses!
Ahu!
Sus!
"Bilmiyorum. Senin isminin anlamı ne?" dedim ses tonumun kısık çıkmaması için uğraşarak.
"Bende bilmiyorum." Dediğinde karşılıklı güldük. Tekrar konuşmadan gözlerimiz biribirine takılı kaldı. Ama benim şöyle bir sorunum vardı ki, yüzüme uzun süre bakılmasından rahatsız olurdum. Sanki ne kadar uzun bakarlarsa o kadar çirkinliğimi fark ediyorlardı. Ben gözlerimi kaçırırken o da tanıştığına memnun olduğunu söyleyip gitti. Ve ben arkasından baka kaldım.
İç ses.
Ne oldu ? işe yaramaz iç sesine işin mi düştü Ahu ?
Dalga geçmeyi bırak iç ses .
Sen dedin ya . Ben de hemen bırakırım zaten.
Dediğini duymazdan geliyorum iç ses.
Allah Allah !
İç ses ya Kamer çok mu yakışıklı?
Ahu tırsıyorum ama. Sakın geri dönemeyeceğin hatalar yapayım deme! Canın yanar. Çünkü o sana asla o gözle bakmaz.
Ne alaka ya. Abartma.
Ben uyarayım da.
Kamer gittikten on saniye sonra yine kafamı kollarımın arasına koyup Kamer'i gördüğümde çıkardığım kulaklığımı tekrar taktım.
Bu kitap "Ruhumdaki parmak izleri" kitabının aynısıdır. Google hesabımı kaybettiğim için tekrar giriş yapamıyorum. Kitabın devamı buradan gelecek. Teşekkürler!