İçeriğe geç

RUHLARIN KOROSU [Ölümün Kumları serisi]

Bölüm 1 · 2 dk okuma

RUHLARIN KOROSU [Ölümün Kumları serisi]

Bölüm 1

~Tanıtım~

Sakin bir şekilde koltuğa oturdu. Bacak bacak üstüne atarak simsiyah gözlerini soğuk mavilerimle buluşturdu.

Başını yavaş bir şekilde cama doğru dönerken bir ölü gibi beyaz olan teni parkın ışıklarıyla renk buluyordu.

Sessizdi...Sessizliği soğuk ve korkutucuydu...

Onun gibi bir adama da bu uyardı. Bir ölü gibi sessiz, bir ölü gibi ifadesiz ve korkutucu olmak...

Onun olayı buydu. Ölümdü...

Mezar ziyaretlerini düzenli yapan bir adam muhakkak tuhaf olurdu. Heleki geceleyin gidiyorsa.

"Bir şey demeyecek misin?"

Gözlerimi ondan ayırmadan yutkundum.

"Nerden başlayayım?"

Kısık bir şekilde güldü ve sert yüz hatları olması gerektiğinden çok daha sertleşti.

"Saati nerde bulduğunla başlayabilirsin."

Gözlerimi sımsıkı kapadım ve derin bir nefes aldım.

"Ölümü nerde bulursan ölümün kumlarını da orda bulursun mezarcı."

Çenesi kasıldı, elindeki tuhaf şekilli kolyeyi sallayarak parka bakmaya devam etti.

"Anlamıyorsun; bir can, bir ruh, bir hayat asla basit şeyler değildir."

Güldüm, sadece güldüm. Bunları tam adamına söylüyordu da farkında değildi bu ölümtırak şey.

"Ben kolay şeyler olduğunu söylemedim mezar muhafızı... Ben o saati nasıl bulabildim biliyor musun?"

Arada küçük bir sessizlik peyda oldu.

"Ben gökdelenden düştüğümde buldum saati. Ruhuma işleyen o soğukta, yere çakıldığım o asfaltta, götürüldüğüm karanlık odalardan birinde, ölümün koynunda buldum ben o saati."

Ve elimi havaya kaldırdım.

"Beni uyandıran neydi peki biliyor musun?"

Ellerimi iki tarafa açıp tenime çarpan rüzgarın bedenimi okşamasına izin verdim ve o sesi dinledim o çığlık gibi gelen ama gerçekte bir çığlıktan çok daha fazlasını ifade eden o sesi dinledim.

O da kulak kesilmişti sanki, içten içe hissediyordum.

"İşte bu sesler beni hayata geri döndürdü muhafız. O aciz ruhların seslerinin arasında uyandım ben, çünkü biliyordum. O duruşma salonu boş değildi. Orası Zamanın kumları ve Ölümün kumları arasında sıkışmış ruhların eviydi o salon. Uyandığım zaman anlamış, duymuştum zaten o curcunayı ve bir kez daha anlamıştım ruhların korosunda olduğumu..."

Yine ben geldim. Ne kadar geç olursa olsun😉.Yeni hikayem sizlerle birlikte, yorum yapmayı unutmayın.❤❤

Bölüm sonu

1 yorum