Dayanamayıp kapıyı açmaya karar verdim
Umarım bu kararım beni pişman etmez
Kapıyı dördüncü tıklama da açmıştım karşımda bir adam duruyordu orta yaşlarda esmer bir adam beni görünce hafif tebessüm etti
Ama ben kim olduğunu bilmediğim için sadece baktım ve adam anlamış olacak ki konuşmaya başladı
-Marhaba ben Cüneyt Yüceler siz beni tanımıyorsunuz ama ben sizi çok iyi tanıyorum size bilgi vermeye geldim çünkü hayatınız tehlikede anneniz siz 3 yaşınızda iken
Birini öldürdü ve bu kişi………-
Adam susmuştu neden annem kimi öldürmüştü ki ama şöyle bir sorun vardı ki adama devam et diyemiyor dum çünkü konuşma engelim vardı ama 2 yaşındayken Baba kelimesini kullandım çok iyi hatırlıyorum ama ne oldu da şimdi ağzımı açıp konuşamıyorum?
Adama konuşamadığım için elimi devam et dercesine gösterdim
Adam anlamış olacak ki devam etti
-Anneniz ikiziniz olan erkek kardeşinizi öldürdü….-
NEE?! Sürekli rüyalarıma giren o tatlı çocuk benim ikizim miydi Neden? Annem neden böyle bir şey yapsın?!
Adama bekle işareti yaptım ve içerden kağıt kalem aldım ve kağıda /annem neden böyle bir şey yapsın hem bir insan çocuğuna öz evladına kıyar mı hiç/
Adam okumuş olacakki konuşmaya başladı
-bende çok sordum kendime ama gözlerimle gördüm ben babanın kardeşiyim baban seni arıyor çünkü onun düşmanları senin peşinde seni öldürecekler babana burada olduğunu söylemedim kendi istediğin ve iradenle gel istedim eğer istemezsen bile çok dikkat etmen gerekiyor bu adamların şakası olmaz tamam mı-
Adamı onayladım
Adam cebinden telefon çıkardı telefonu daha önce televizyon da gördüm üstünde ısırılmış elma vardı ve galiba son çıkan modellerdendi
Adama ne der gibi baktım
-biliyorum kabul etmesi zor ama ben senin amcanım bu sorumluluğu üzerime almam lazım çünkü senin güvenliğin önemli ve annene gelecek olursak bu olay iftira da olabilir kardeşin annenin üzerinde kanlar içerisindeydi ama onun öldürdüğü ne malum bu bir iftiradır bir insan öz evladı boşver bir çocuğa böyle bir şey yapmaz şimdi ben gideyim telefonunda numaram var ve içinde takibi önleyen bir cihaz var düşmanlar seni bulamaz için rahat olsun yeğenim-
Deyip bir gülücük savurdu bende aynı şekilde güldüm ikizime üzülüyordum ama geçmişi değiştiremiyoruz maalesef ama katilini pişman etmek bana düşer.
<>><><>BÖLÜM SONUUUUUUU><><>><><><
