Bölüm 2

Oyuncakların,hayvanların bulduğum herşeyin kolunu bacağını koparmaya başladım sadece kol ve bacak değil kafalarıda ve bu bana geçmişi unutturuyordu.Bir gün evimin boş olduğunu sanan bir aptal geldi ve evimi terk edilmiş diye gezmeye başladı. Oturmuş oyuncağın kafasını koparmaya çalışıyordum.Aniden yabancının sesi geldi.O an bir şey dank etti insanlarıda koparabilirdim.Bu harika.Elimi şaklatıp gaz lambasını söndürdüm.Yabancı "Noluyor be buda ne" diye bağırdı.Elimi tekrar şaklatıp lambayı açtım bunu nasıl yaptığımı bende bilmiyordum.Karanlıkta onu sandalyeye bağladım. Yabancı çığlık atmaya başladı"Ne oluyor yardım edin imdatt" önüne geçtim "Merhaba yabancı" dedim Yabancı korkmuş bir şekilde "Sende kimsin beni sen mi bağladın ben birşey yapmadım" "Kes sesini yabancı" "Kimsinde evime girersin?" Yabancı" Bu burası bir harabe ama nası...?" "Harabe falan değil benim evim" "Ve sen cezanı alacaksın" Yabancı çığlık atmaya başladı"Bırak beni lütfen bana zarar verme lütfen " Parmağımı dudağına koydum "Şşt sessizlik yabancı" "Sana yabancı diyip duruyorum adın nedir?" Tam konuşacaktı ki elime aldığım baltayı gördü ve avazı çıktığı kadar bağırmaya başladı. " İmdattt" ağlamaya başladı. Elimdeki baltayı kaldırdım ve kolunu kökten kopardım.Kolunun acısıyla ve sanırım korkudan çığlıklar attı. Umursamadım.Saçlarını yolmaya başladım.Acıdan kıvrandığı kesindi. Sıkılmaya başladım. Sırtarak "Of çok sıkıldım yabancı" diyip baltayı kalbine saplayıp kahkaha attım.Çok eğlenceliydi .İlk kez bir insanı öldürüyordum.Çığlıkları çok hoşuma gitti. İlk defa bir insan öldürdürdüğümde 8 yaşındaydım.Çok zevkliydi.Sonra.....