Günler su gibi akıp geçerken, stüdyonun aynaları iki kadının dönüşümüne şahitlik ediyordu. Derin, Maya’nın o sarsılmaz estetiğine sert ve keskin sokak hareketleri katmayı başarmış; Maya ise Derin’in hırçın figürlerine zarafet ve milimetrik bir alan kontrolü kazandırmıştı. Ortaya çıkan koreografi, yarışmadaki kimsenin daha önce görmediği türden büyüleyici bir "Ritim ve Ateş" fırtınasıydı.
Ancak bu muazzam uyum, stüdyodaki diğer rakiplerin gözünden kaçmıyordu. Özellikle geçen yılın şampiyonu olan ve bu yıl da tek favori gösterilen Selin, ikilinin her provasını kıskançlıkla izliyordu. Onların birleştiğinde durdurulamaz bir güce dönüştüğünü görmek, Selin’in hırsını tehlikeli bir noktaya taşımıştı.
Yarışmaya sadece üç gün kala, son büyük genel prova akşamı stüdyoda beklenmedik bir olay yaşandı.
Büyük salonda jüri önünde sergilenecek prova öncesinde Maya, özel tasarlanan dans ayakkabılarını giymek için soyunma odasına geçti. Dolabını açıp ayakkabılarını eline aldığında, taban kısmına gizlice yerleştirilmiş ve topuk bileşimine zarar verecek şekilde kesilmiş ince bir cam parçasını fark etmedi. Ayakkabıyı ayağına geçirip ilk sert dönüş adımı için sahnede hız aldığında...
Çat!
Ağır bir burkulma sesiyle birlikte Maya, acı dolu bir çığlık atarak ahşap zemine kapaklandı. Bileğinde hissettiği o yakıcı acı ve ayakkabısının kenarından sızan kan, salondaki herkesin buz kesmesine yetti.
"MAYA!"
Derin, salonun diğer ucundan adeta bir ok gibi fırlayarak Maya’nın yanına kaydı. Yere diz çöküp Maya’nın başını dizine aldı. Maya’nın gözlerinden acıyla karışık büyük bir çaresizlik yaşları dökülüyordu.
"Bileğim... Derin, bileğim gitti," diye fısıldadı Maya, dudakları titreyerek. "Üç gün kaldı... Bitti, her şey bitti."
O sırada köşede duran Selin, yüzündeki sahte üzüntü maskesiyle öne atıldı: "Ah, çok kötü oldu! Bu bilekle üç gün sonra o zorlu koreografiyi sergilemesi imkânsız. Jüriye haber verelim, duo performansı iptal edilsin."
Derin, Selin’e doğru başını çevirdiğinde gözlerinde kelimenin tam anlamıyla bir yangın vardı. Olayın sıradan bir kaza olmadığını, Selin’in o sinsi bakışlarından ve Maya’nın dolabının önünde gezinmesinden anlamıştı. Hışımla ayağa kalkıp Selin’in tam karşısına dikildi.
"Seni o pisliğinle beraber bu sahneye gömerim, duyduğun o ses sadece bir başlangıç olur!" dedi Derin, sesi stüdyonun duvarlarında yankılanarak. Selin korkuyla bir adım geri çekilmek zorDerin tekrar Maya’nın yanına eğildi. Maya’nın kolunu kendi boynuna doladı, belinden sımsıkı destekleyerek yavaşça ayağa kalkmasına yardım etti. Maya bir ayağının üzerine basamazken, Derin onun bütün yükünü kendi omzuna aldı.
"Hiçbir şey bitmedi," dedi Derin, Maya’nın gözlerinin içine dimdik bakarak. "Sen ayağa kalkana kadar omzum senindir. O sahneye çıkacağız ve o sinsi oyunlarını kafalarına geçireceğiz!"
Maya, Derin’in omzuna iyice tutundu. Aralarındaki rekabet artık tamamen yok olmuş; yerini birbirlerinin eksikliğini tamamlayan, yenilmez bir kadın dayanışmasına bırakmıştı.unda kaldı.