Eve giderler ve içeriye girerler
Changbin:merhaba
Baba (bide isimi koycam bu şahıslara aq) ;geç oğlum
Changbin jeonginin kulağına fısıldad
Changbin:ya çok gerici
Jeongin:geç işte
Baba:eeeee ne işle meşkulsün
Changbin:ben polisim ama daha çalışamıyorum
Baba:boş zamanlarında ne yaparsın?
Jeongin:baba sanki biraz gerginsin
Baba:ne alaka. Ben sakinim
Changbin:boşuna evham yapıyosun
Baba:sen şimdiden oğlumu arkasında durmuyosan sonra neler yaparsın
Jeongin:baba
Baba:ne baba
Changbin:sizin evde genetik sanırım
Baba:bak bize hakaret ediyo. Oğlum gitsin bu
Jeongin:baba çok evham yapıyosun
Baba:sen benim oğlumun elini mi tutuyosun?
Changbin elini yukarıya doğru kaldırır
Changbin:hayır
Baba:bak elini bile tutmuyo
Changbin hemen jeonginin elini kavrar
Anne:tıtıtı bizim zamanımızda yok babamın önünde hoşlandım çocuğun ellini-
Kız kardeşi:bunaltıcı bir ortam enişte. Ben olsam kaçardım
Baba:oğlumu seviyosa katlanıcak
Changbin:katlanırım
Jeongin yavaş yavaş gerilmeye başlar tam kalkıp su alıcakken changbin onu bırakmaz
Changbin:bende geleyim
Jeongin:tamam
Birlikte su alırlar
Changbin:ödülüm güzel olmalı ter tere kaldım
Jeongin:o öyle söyl-
Changbin:gerginlikten ölcem onun taktı şeye bak
Jeongin:sen bu insanları max 2 bilemedim 3 kere göreceksin ben ise her gün görücem
Changbin:bak sana acıdım bu kadar evham yapılır mı
Saatler geçer
Kız kardeşi:bizde kalsana
Baba:hayır benim hiç gözüm tutmadı
Anne:şöylenirmi öyle onun önünde
Baba: doğru çocuk arkanı dön
Changbin: tamam
Jeongin: Ya ben seni anlamıyorum neden bu kadar garipsin bir daha Arkam dönüyorsun ya
Anne:şapşik o o anlamda değil
Changbin:aaaa tamam
Anne:kalsın bencede
Babasında izin verince changbin jeonginle aynı odada uyur . Sabah oldunda bir birine sarılmış bir haldelerdi. Changbin ilk uyanan oldu ama jeonginin tepkisini merak etti için uyuyo taklidi yaptı
Birkaç dakika sonra jeonginde uyanır ama changbini çekmek yenine onda daha çok sırnaşır
Changbin:senden beklemiyodum hani sen enigmalardan nefret ederdin
Jeongin:konumuzla alakası ne?
Changbin:hani sana göre bütün enigmalar ölmeliydi
Jeongin sinirli bir şey arkadını döner ve arkasında kız kardeşını görür
Kız kardeşi:korkma ben kimseye söylemicem
Jeongin:söylesen ne olur ki
Kız kardeşi:babam kalp krizinden gider sanırım
Kız kardeşi odadan çıkar. Jeongin yataktan kalkar ve kız kardeşinin ima etti şeyi anlamdı için changbin e sorar
Jeongin:kız kardeşim ne demeye çalıştı
Changbin:bizim sex yaptımızı düşündü
Jeongin:çok iğrenç
Changbin:ama uzaktan öyle gözüküyo
Jeongin:doğru neyse kalkta eve gidelim
Changbin:ya yeni kalktım
Jeongin:çokta umrumda
Tam gidiceklerken babası jeongini durdurur
Baba:nereye?
Jeongin:felixlerin yanına
Baba:bugün gitme
Changbin:ama ben eve giderken onu bırakırdım
Baba:bırakma sen de
Kız kardeşi:baba sen saat 13 te amcamla buluşmiyicak mıydın
Baba:birazdan çıkarım
Anne:20 dakikan kalmış koş koş
Babası koşarak gider
Kız kardeşi:yine ben kurtardım sizi
Anne:yine?
Jeongin:ben gideyim artık
...........
Bu bölümlük bu kadardı diğer kitaplarımı oku . Yorum yap
